copyleft

ΤΕΤΑΡΤΗ 29-6 ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ-ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ!

2011-06-27T16:16:00.003+03:00

Μας χωρίζουν πια μόνο λίγες ώρες από τη διήμερη πανελλαδική κινητοποίηση της 28ης και 29ης Ιουνίου .Όλα δείχνουν ότι το διήμερο της Γενικής Απεργίας μπορεί να πάρει τις διαστάσεις παλλαϊκού ξεσηκωμού που θα ενταφιάσει οριστικά το Μεσοπρόθεσμο. Ενός Μεσοπρόθεσμου που θα καταδικάσει την Ελληνική κοινωνία σε μια εκτεταμένη και μακροχρόνια ανέχεια. Την Τετάρτη 29-6 που ψηφίζετε το Μεσοπρόθεσμο πηγαίνουμε Σύνταγμα, Συμμετέχουμε στον Αποκλεισμό της Βουλής! Την Τετάρτη Συναντιόμαστε:

09.30 Πλατεία Ελευθερίας Κιάτο

10.00 Μετά στον Ισθμό στο Βενζινάδικο ώστε να συναντηθούμε ΠΑΓΚΟΡΙΝΘΙΑΚΑ και να συμμετέχουμε από Κοινού στον Αποκλεισμό.

Συνέλευση Πλατείας Ελευθερίας.

Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

2011-06-18T20:01:00.000+03:00

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 19-6 ΤΟ ΚΙΑΤΟ ΠΑΕΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!

2011-06-17T14:47:00.002+03:00

Η Κυβέρνηση την Κυριακή ζητάει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή! Ψήφο εμπιστοσύνης για το Μνημόνιο, το Μεσοπρόθεσμο, την καταστροφή της Ελληνικής κοινωνίας. Ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα της Πλατεία Συντάγματος για μιας ευρείας κλίμακας κινητοποίηση με στόχο τον αποκλεισμό της Βουλής.

Κατεβαίνουμε όλοι μαζί στο Σύνταγμα!

Την Κυριακή 19-6 με δύο ραντεβού:

17.00 ξεκινάμε από την Πλατεία Ελευθερίας

19.00 βρισκόμαστε στο Μέτρο Ακρόπολη( Κόκκινη γραμμή, μια στάση μετά το σύνταγμα).

Δηλώσεις συμμετοχής/περισσότερες πληροφορίες:

Κάθε μέρα μετά τις 21.00 στην πλατεία Ελευθερίας στο Κιάτο.

Στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις: sinzocr@hotmail.com, jimiliop@gmail.com

Συνέλευση Πλατείας Ελευθερίας.

2011-06-09T01:55:00.002+03:00

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΚΙΑΤΟ(8-6-2011)

Την Τετάρτη 8-6-2011 και ώρα 21.30 έγινε ανοιχτή συνέλευση στην πλατεία ελευθερίας των αγανακτισμένων στο Κιάτο με σκοπό τον προγραμματισμό των επόμενων δράσεων μας. Παρθήκαν οι έξεις αποφάσεις προγραμματισμού:

Πέμπτη 9-6: Προβολή στην Πλατεία του Ντοκιμαντέρ της Ναόμι Κλάιν «Το δόγμα του σοκ» στις 21.30. Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση.

Παρασκευή 10-6:Ανοιχτή συζήτηση/συνέλευση με θέμα «Η Επόμενη Μέρα» με σκοπό να ανοίξει η κουβέντα για θέματα όπως: Δημοκρατία, χρέος, κοινωνικό κράτος, υπεράσπιση της εργασίας, τράπεζες, μνημόνιο, ευρώ, διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα κ.α. στις 21.30.

Σάββατο 11-6: Συγκέντρωση αγανάκτησης, Μικροφωνική/Μουσική παρέμβαση. Επίσης θα λάβει χώρα ανοιχτή συνέλευση με σκοπό την ρύθμιση των τελευταίων εκκρεμοτήτων για την συγκροτημένη συμμετοχή μας στην μεγάλη συγκέντρωση των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα την Κυριακή 12-6.Στις 21.30

Κυριακή 12-6: 17:00 η ώρα συναντιόμαστε στην πλατεία ελευθέριας και αναχωρούμε όλοι μαζί για σύνταγμα!

Σηκωθείτε από τους Καναπέδες-Γεμίστε τις Πλατείες

Όλοι μαζί μπορούμε!

Δεν θα φύγουμε εμείς αν δεν φύγουνε Αυτοί!

Συνέλευση Πλατείας Ελευθερίας.

2011-02-21T21:23:00.000+02:00

2011-01-21T22:54:00.001+02:00

Ένα μάθημα για την απώλεια

2011-01-19T10:23:00.000+02:00

Παγκόσμια συγκίνηση έχει προκαλέσει η συμπεριφορά ενος πιστού σκύλου ο οποίος αρνείται να αφήσει τον τάφο της ιδιοκτήτριάς του, Cristina Maria Cesario Santana, από την Τερεσόπολις που έχασε τη ζωή της από τις καταρρακτώδεις βροχές που προκάλεσαν κατολισθήσεις λάσπης και πλημμύρες σε λόφους κοντά στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας.

Ο σκύλος παραμένει εδώ και αρκετές μέρες στο ίδιο σημείο πλάι στο τάφο της γυναίκας ενώ δεν φαίνεται διατεθειμένος να την εγκαταλείψει ούτε λεπτό.

Η εικόνα πραγματικά είναι κάτι παραπάνω από συγκινητική με το τετράποδο να δίνει ένα μάθημα ζωής σε όλους μας τη στιγμή που όλα καταρρέουν για τους κατοίκους της Βραζιλίας.Οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 640 ενώ η αναζήτηση πτωμάτων στις πληγείσες περιοχές, περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια του Ρίο, συνεχίζονται, την ώρα που τα σωστικά συνεργεία δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν σε κάποιους επιζώντες που βρίσκονται σε απομονωμένες περιοχές.

Ωστόσο σήμερα η ανάσυρση ενος 42χρονου, ο οποίος βρέθηκε ζωντανός μετά από 60 ώρες κάτω από τις λάσπες σε βάθος τριών μέτρων γέννησε ελπίδες για επιζώντες.

Η έντονη βροχόπτωση δυσχεραίνει το έργο των διασωστών ενώ σκηνές έχουν στηθεί ως προσωρινή λύση για τους πληγέντες.Η πόλη Νόβα Φριμπούργκο έχει πληγεί περισσότερο με 294 νεκρούς, στο γειτονικό τουριστικό θέρετρο Τερεσόπολις ο απολογισμός ανέρχεται σε 271 νεκρούς, ενώ 56 είναι οι νεκροί στην ιστορική πόλη Πετρόπολις και 19 στην πόλη Σουμιντούρο.

Σύμφωνα με την εφημερίδα O Globo οι αγνοούμενοι φτάνουν τους 130. Περισσότεροι από 13.000 άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους είτε επειδή αυτές καταστράφηκαν από τις κατολισθήσεις λάσπης, είτε επειδή βρίσκονται σε επικίνδυνες περιοχές.

Τέσσερις μετανάστες βρέθηκαν νεκροί σε νταλίκα

2010-11-23T17:51:00.003+02:00

Τέσσερις μετανάστες βρέθηκαν νεκροί μέσα σε ξύλινο κιβώτιο στο ρυμουλκούμενο μέρος νταλίκας στην Αμφιλοχία.

Ύστερα από έλεγχο του ακινητοποιημένου οχήματος, οι αστυνομικοί βρήκαν στο εσωτερικό του ξύλινα κιβώτια, σε ένα από τα οποία βρέθηκαν τα πτώματα. Ενδέχεται τα άλλα κιβώτια να έκρυβαν επίσης μετανάστες, που όμως κατάφεραν να διαφύγουν.

Η ρυμούλκα φέρει ιταλικές πινακίδες κυκλοφορίας και εκτιμάται ότι είχε προορισμό την Πάτρα προκειμένου να φορτωθεί σε πλοίο για την Ιταλία.

Σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα από τις αστυνομικές υπηρεσίες ενώ στον τόπο του εγκλήματος κλήθηκε ιατροδικαστής για να διαπιστώσει τα αίτια θανάτου τους. Πιθανολογείται ότι οι τα θύματα ήταν Ιρανοί και πέθαναν από ασφυξία.

enet.gr, 17:18 Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Εργασιακός μεσαίωνας στο λιμάνι

2010-11-21T21:30:00.002+02:00

Οι 13 επαχθείς όροι που περιλαμβάνει η σύμβαση και καλούνται να υπογράψουν με την Cosco οι έλληνες λιμενεργάτες στον Πειραιά

Τι γίνεται πίσω από τις πύλες του Νέου Σταθμού Εμπορευματοκιβωτίων της Cosco;

Ολοι οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται ως ανειδίκευτοι εργάτες, με το ημερομίσθιο να φθάνει τα... 40 ευρώ!

Οπου κι αν θέσει κανείς το ερώτημα, απάντηση δεν παίρνει. Από τις αρχές Ιουνίου που η εκμετάλλευση του Προβλήτα ΙΙ πέρασε στην ΣΕΠ Α.Ε., θυγατρική της κινεζικής εταιρείας στην Ελλάδα, για τους εργαζόμενους το Ικόνιο παραπέμπει σε επαρχία της Κίνας. Το βέβαιο είναι ότι οι συνθήκες εργασίας δεν διέπονται από την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η σύμβαση που καλούνται να υπογράψουν οι λιμενεργάτες της Cosco περιλαμβάνει 13 όρους που απαντώνται στο κινεζικό μοντέλο εργασίας.

1. Ολοι οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται ως ανειδικευτοι εργάτες.

2. Η εταιρεία έχει το δικαίωμα μετακίνησης χωρίς συμφωνία του εργαζόμενου.

3. Η εργασία είναι οκτάωρη, σε κυλιόμενες βάρδιες και το ωράριο συνεχές ή σπαστό. Η υπέρβαση του ωραρίου λογίζεται ως οικειοθελής προσφορά, εκτός κι αν υπάρχει γραπτή εντολή διευθυντή.

4. Η αμοιβή είναι 40 ευρώ την ημέρα. Στο ημερομίσθιο περιλαμβάνονται τα επιδόματα και οι πρόσθετες αμοιβές για νυχτερινή εργασία, αργίες, υπερεργασία, εκτός έδρας.

5. Στην αμοιβή περιλαμβάνονται και όλες οι κρατήσεις, εισφορές, φόροι, τέλη κ.λπ.

6. Οι εργαζόμενοι, παρότι έχουν ημερομίσθιο, πληρώνονται την τελευταία ημέρα του μήνα.

7. Οποιεσδήποτε παροχές (bonus), εναπόκεινται στη διοίκηση (από ελευθεριότητα όπως αναφέρεται) και μπορούν να ανακληθούν ανά πάσα στιγμή.

8. Η εταιρεία έχει δικαίωμα καταγγελίας αν παραβιαστεί ένας όρος ή ο εργαζόμενος απουσιάσει χωρίς άδεια 3 ημέρες σε διάστημα ενός έτους.

9. Αν η εταιρεία επιλέξει να μην καταγγείλει τη σύμβαση, αυτή η στάση πρέπει να θεωρείται προσωρινή.

10. Σε περίπτωση ασθένειας του εργαζομένου, η εταιρεία δικαιούται να ελέγχει με γιατρό της δικής της επιλογής τον ασθενή.

11. Ο εργαζόμενος αναλαμβάνει έναντι της εταιρείας την υποχρέωση πίστης, που από την ανάλυση των όρων παραπέμπει σε όρκο σιωπής.

12. Στα θέματα αδειών, η εταιρεία πρωτοτυπεί και παραπέμπει στην εργατική νομοθεσία.

13. Για τις διαφορές αρμόδια είναι τα δικαστήρια της Αθήνας και όχι του Πειραιά.

Πώς λειτουργεί στην πράξη το κινεζικό μοντέλο; Στο ΣΕΜΠΟ της Cosco εργάζονται 300 χειριστές μηχανημάτων και εργατοτεχνίτες και 50 διοικητικοί. Το ωράριο των εργατοτεχνιτών είναι σπαστό. Κανείς δεν γράφει υπερωρία και όσοι εργάζονται πενθήμερο, περίπου οι μισοί, έχουν μηνιαίες αποδοχές γύρω στα 700 ευρώ.

Για τους υπόλοιπους ισχύει καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας με αποδοχές 300-400 ευρώ. Οι συμβάσεις είναι ημερήσιες και γίνονται μέσω της εταιρείας ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ Α.Ε. και πέντε υπεργολάβων.

Κανονισμός εργασίας δεν υπάρχει, σωματείο δεν επιτρέπεται και δεν αναγνωρίζεται η δικαιοδοσία του Εργατικού Κέντρου, της Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Λιμένων, της ΓΣΕΕ και των Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Τέσσερις καταγγελίες εξετάζονται από την Επιθεώρηση Εργασίας, από τον περασμένο μήνα, αλλά καμία δεν έχει ολοκληρωθεί.

Από τις 30 Αυγούστου 2010 το Διεθνές Συμβούλιο Λιμενεργατών (IDC) έχει απευθυνθεί στη διοίκηση της Cosco και της ΣΕΠ Α.Ε., ζητώντας τη συμμόρφωση στις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες. Δεν υπήρξε καμία απάντηση.

Στις 20 Οκτωβρίου το Συμβούλιο απευθύνθηκε και στην ελληνική κυβέρνηση, με επιστολή προς τον Γ. Παπανδρέου και τους υπουργούς Εργασίας, Λούκα Κατσέλη, και Θαλασσίων Υποθέσεων, Γ. Διαμαντίδη. Στο κείμενο που υπογράφεται από τον συντονιστή του IDC για τις χώρες της ευρωζώνης, Π. Σο, αναφέρονται όλες οι παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας από την Cosco. Ούτε σε αυτή την επιστολή υπήρξε απάντηση.

Το Συμβούλιο ενημέρωσε για τη «μικρή Κίνα του Πειραιά» και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία δήλωσε ότι θα στείλει επιστολή στην Αθήνα προκειμένου να πάρει εξηγήσεις. Σε διαφορετική περίπτωση δεν αποκλείεται προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Παράλληλα το Συμβούλιο, που έχει παρουσία σε 100 ευρωπαϊκά λιμάνια, με επιστολή προς όλες τις αντιπροσωπείες του, στις 11 Νοεμβρίου, προαναγγέλλει συντονισμένη δράση κατά της Cosco, με μπλοκάρισμα των φορτηγών και των κοντέινερ της εταιρείας.

Του ΜΠΑΜΠΗ ΑΓΡΟΛΑΜΠΟΥ agrolabos@hotmail.com

Ο τρόμος ως πολιτικό εργαλείο

2010-11-20T14:19:00.001+02:00

Το ακόλουθο κείμενο του ισπανού φιλοσόφου Φερνάντο Σαβατέρ είναι απόσπασμα της παρέμβασής του σε Φεστιβάλ Φιλοσοφίας που έγινε τον περασμένο Σεπτέμβριο στην ιταλική πόλη Καράρα.

Φερνάντο Σαβατέρ: «Είναι παράλογο να αντιλαμβανόμαστε την τρομοκρατία σαν ένα φαινόμενο που είναι παντού ενιαίο και ταυτόσημο» Η τρομοκρατία δεν είναι παρά μια μορφή εκφοβισμού. Ο εκφοβισμός, με τη σειρά του, υπήρξε ένα εργαλείο πολιτικού ελέγχου σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας. Οποιος αποβλέπει στην εξουσία, για να επηρεάσει τις διάφορες ομάδες της κοινωνίας, οφείλει να υπόσχεται στα άτομα εκείνο που επιθυμούν ή να τα απειλεί με εκείνο το οποίο φοβούνται. Και όλοι οι φόβοι ανάγονται ουσιαστικά σε έναν και μοναδικό φόβο, τον φόβο του θανάτου. Τα βάσανα και η έλλειψη ελευθερίας φοβίζουν σε διαφορετικό βαθμό, αλλά η αφαίρεση της ζωής προκαλεί σε όλους ανατριχίλα. Οποιος εμφανίζεται κυρίαρχος της διαχείρισης του θανάτου θα κατακτήσει έτσι την υπακοή της πλειονότητας του πληθυσμού. Ο τύραννος και ο τρομοκράτης μιλούν μια γλώσσα που όλοι την κατανοούν: Να αποδεκατίσεις, δηλαδή να σκοτώσεις έναν στους δέκα, σε όλες τις γλώσσες σημαίνει ότι θα υποτάξεις τους άλλους εννέα.

Η τρομοκρατία είναι ένα φαινόμενο της μαζικής κοινωνίας, όπως και τα στρατόπεδα εξόντωσης. Θέτει στο στόχαστρο κατά προτίμηση τα μέλη εκείνου που ο κοινωνιολόγος Ντέιβιντ Ρίσμαν αποκάλεσε «το μοναχικό πλήθος», όλους εκείνους που αγκομαχούν και αναμειγνύονται στο πηγαινέλα της μεγάλης μυρμηγκιάς. Στο παρελθόν, προσπαθούσε κυρίως να πλήξει γνωστές προσωπικότητες, τα αφεντικά της εξουσίας και του πλούτου, σαν να 'θελε να καταδείξει στους ισχυρούς του κόσμου ότι όσο υψηλή και αν είναι η θέση τους, βρίσκονται πάντοτε στο βεληνεκές κάποιου απελπισμένου, ο οποίος έχει αγανακτίσει από την -πραγματική ή υποτιθέμενη- έλλειψη δικαιοσύνης. Σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει. Σίγουρα τα σημαντικά πρόσωπα βρίσκονται πάντοτε στο στόχαστρο, αλλά οι τρομοκράτες προτιμούν την ποσότητα από την ποιότητα. Και αυτό επειδή οι καταναλωτικές δημοκρατίες, εκείνες στις οποίες όλοι μπορούν να ψηφίζουν και η κοινή γνώμη είναι η φωνή της πολιτικής πλειοψηφίας, μπορούν να εκφοβιστούν πιο αποτελεσματικά όταν πλήττονται τυφλά υπεραγορές, νυχτερινά κέντρα διασκέδασης ή ουρανοξύστες γεμάτοι γραφεία. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως εξήγησε κάποτε ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, η πρώτη βόμβα που παράγει ανώνυμα θύματα προκαλεί μια γενική αγανάκτηση εναντίον των δολοφόνων και ηθική υποστήριξη σε όσους ενεργοποιούνται για να τους τιμωρήσουν με τη μεγαλύτερη αυστηρότητα. Στη δεύτερη ή την τρίτη βόμβα παρακολουθούμε αντίθετα διαμαρτυρίες εναντίον εκείνων οι οποίοι θα έπρεπε να εγγυώνται την ασφάλεια και δεν το κατορθώνουν (αρχικά αμφισβητείται η δράση τους, έπειτα η ικανότητά τους και τελικά η νομιμοποίησή τους). Οταν φτάσουμε στην έκτη ή την έβδομη βόμβα, οι φωνές που ζητούν να ληφθούν υπόψη οι διεκδικήσεις των τρομοκρατών και που κατηγορούν την κυβέρνηση για τυφλή αδιαλλαξία γίνονται πάρα πολλές, αν όχι και κυρίαρχες.

Η χρήση του δολοφονικού εκφοβισμού είναι πάντοτε αποτρόπαιη. Ωστόσο, υπάρχει ένας μόνον τρόπος με τον οποίον οι δημοκρατίες μπορούν να αμυνθούν αποτελεσματικά εναντίον αυτού του τύπου εκφοβισμού. Αυτός ο τρόπος δεν είναι άλλος από έναν στοχασμό για τις ιδεολογικές και κοινωνικές αιτίες που γεννούν τρομοκρατία σε κάθε ξεχωριστή περίπτωση. Προφανώς χρειάζεται να θεωρούμε δεδομένο ότι το να εξηγούμε τις ρίζες ενός κινήματος (ακόμα και του τρομοκρατικού κινήματος) δεν συνεπάγεται την υποχρέωση να δείχνουμε κατανόηση γι' αυτό ή να του βρίσκουμε ελαφρυντικά και ακόμα λιγότερο να αρχίσουμε να υποχωρούμε απέναντι σε αυτό. Αυτό που είναι παράλογο είναι να αντιλαμβανόμαστε την τρομοκρατία σαν ένα φαινόμενο που είναι παντού ενιαίο και ταυτόσημο, σαν ένα γιγάντιο πρόσωπο του Κακού το οποίο εκδηλώνεται πλήττοντας με διάφορους τρόπους το Καλό, που αντιπροσωπεύεται αντίθετα από τις κυβερνήσεις και τα υπάρχοντα κοινωνικο-πολιτικά συστήματα. Το να σκεφτόμαστε ότι υπάρχει μόνον η τρομοκρατία είναι σαν να σκεφτόμαστε ότι οφείλουμε να καταπολεμούμε μόνο την Ασθένεια, χωρίς να διακρίνουμε αν προέρχεται από μόλυνση ή από έλλειψη υγιεινής, αν πλήττει τους πνεύμονες, το συκώτι ή την όραση. Ποτέ δεν είναι ωραίο να είμαστε άρρωστοι. Κανείς όμως δεν μπορεί να θεραπευτεί αν σε όλες τις περιπτώσεις εφαρμόζεται πάντοτε η ίδια θεραπεία του ηλεκτροσόκ.

Θα ήθελα να είμαι σαφής: Οσο και αν είμαστε πεπεισμένοι ότι η εγκληματική μέθοδος που χρησιμοποιεί τον άμαχο πληθυσμό σαν όμηρο είναι πάντοτε απαίσια και καταδικαστέα, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τη χρήση του όρου «τρομοκρατία» με τρόπο μονοσήμαντο και χωρίς συμπληρωματικές διευκρινίσεις για την Παλαιστίνη, την Κορσική, την Τσετσενία, την Κολομβία ή και για τη Νέα Υόρκη, το Ιράκ, τη Μαδρίτη, το Λονδίνο ή τη Χώρα των Βάσκων. Υπάρχουν τρομοκρατίες που στηρίζονται στην αλαζονεία του φανατισμού και άλλες που επωφελούνται από την αληθινή απελπισία. Ορισμένοι τρομοκράτες εξεγείρονται ενάντια σε νόμους που περιθωριοποιούν τον πληθυσμό στον οποίο αναφέρονται, ενώ υπάρχουν άλλοι που επωφελούνται αντίθετα από νόμους που παραχωρούν ακόμα και προνόμια σε αυτούς τους πληθυσμούς. Και ούτω καθεξής.

(...) Το απίστευτο είναι ότι έπειτα από κάθε τρομοκρατική επίθεση υπάρχουν πάντοτε ευγενικές ψυχές που μιλούν για το «ανώφελο» της βίας. Κάνουν λάθος. Στην πραγματικότητα, για τη βία όλα μπορούν να λεχθούν εκτός από το ότι είναι ανώφελη.

Αντίθετα είναι τόσο χρήσιμη ώστε δεν υπάρχει άλλη θεραπεία από το να την απαγορεύσουμε στα άτομα (και να παραχωρήσουμε, υπό αυστηρούς περιορισμούς, το μονοπώλιό της στο κράτος), γιατί διαφορετικά όλοι θα ένιωθαν τον πειρασμό να προσφύγουν σε αυτήν

Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του παιδιού

2010-11-20T02:00:00.002+02:00

ΑΠΕ - ΜΠΕ Site Πολιτισμού/ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Παγκόσμια Ημέρα Δικαιωμάτων του παιδιού

Παιδιά που πεινούν, παιδιά που πεθαίνουν πριν νιώσουν τη ζωή, από ασθένειες ή λόγω έλλειψης εμβολίων, παιδιά που κακοποιούνται, παιδιά που ακρωτηριάζονται ή πεθαίνουν στις συρράξεις, παιδιά που στερούνται στοιχειώδους εκπαίδευσης: εκατομμύρια παιδιά χωρίς χαμόγελο, χωρίς ελπίδα, σε όλο τον κόσμο, ζητούν να θυμηθούμε το δικαίωμά τους για μια ζωή με αξιοπρέπεια, σεβασμό, φροντίδα και αγάπη, με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού.

Ο δρόμος βοήθειας του ανεπτυγμένου κόσμου προς αυτά τα «καταδικασμένα» παιδιά είναι ακόμη μακρύς και οι δεκαετίες που πέρασαν από την ίδρυση της UNICEF το 1946, τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού του ΟΗΕ το 1959, και τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου του 1989, του πρώτου παγκόσμιου, νομικά δεσμευτικού, κώδικα δικαιωμάτων των παιδιών στην ιστορία, παρά τα σημαντικά βήματα, δεν βελτιώνουν την τραγική εικόνα των αριθμών που παρουσιάζουν οι σχετικές εκθέσεις σε παγκόσμια κλίμακα.

Ζητούμενο παραμένει ακόμη ύστερα από μία 20ετία η εφαρμογή της Σύμβασης που καθορίζει το εύρος των δικαιωμάτων τα οποία οφείλουν να απολαμβάνουν τα παιδιά οπουδήποτε και θέτει τις βασικές προϋποθέσεις για την ευημερία τους στα διάφορα στάδια της ανάπτυξής τους.

Μια μικρή «γεύση» των μεγάλων εμποδίων δίνει και η ελλιπής επικύρωση των δύο προαιρετικών πρωτοκόλλων της Σύμβασης (α' απαγόρευση συμμετοχής ανηλίκων στις Ένοπλες συρράξεις, β' εμπορία παιδιών, παιδική πορνεία και πορνογραφία) από αρκετές χώρες σε σημείο να αναγκαστεί ο εκτελεστικός διευθυντής της UNICEF, Άντονι Λέικ, τον περασμένο Μάιο, να κάνει έκκληση προς το εν τρίτον των κρατών του κόσμου για καθολική επικύρωση και εφαρμογή τους ώστε να μπορέσει να τηρηθεί μία υπόσχεση καλύτερης ζωής στα πιο ευάλωτα παιδιά του πλανήτη.

Κείμενο: Σοφία Αραβοπούλου

Εβδομάδα δωρεάν εξετάσεων

2010-11-20T01:53:00.001+02:00

Της ΣΟΦΙΑΣ ΝΕΤΑ

«Συσσίτια, άστεγοι σε κάδους σκουπιδιών, άνθρωποι-σκουπίδια, πολλαπλασιασμός της επαιτείας και της εγκληματικότητας, τραυματίζουν ήδη την καθημερινότητα και αποτελούν σήμα κινδύνου. Παράλληλα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επισκέπτονται τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, με συμπτώματα κατάθλιψης και αγχώδους διαταραχής. Ενώ στα δημόσια νοσοκομεία η έλλειψη υλικών, φαρμάκων και εξοπλισμού είναι πρωτοφανής και επιδεινώνεται καθημερινά...».

Χωρίς χρήματα θα εξετάζονται από Δευτέρα άποροι και ανασφάλιστοι «Η πολιτική της κυβέρνησης παρασύρει ταχύτατα την ελληνική κοινωνία σε κάτι πιο βαθύ από μια συνηθισμένη οικονομική κρίση. Τη σέρνει σε μια ανθρωπιστική κρίση», τόνισε χθες ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Ελλάδος (ΟΕΝΓΕ), Δημήτρης Βαρνάβας, ανακοινώνοντας την εβδομάδα δωρεάν εξετάσεων στα δημόσια νοσοκομεία, 22-28 Νοεμβρίου.

«Η συγκεκριμένη ενέργεια συνιστά ευθεία αμφισβήτηση της πολιτικής των αποκλεισμών από τις υπηρεσίες υγείας και ταυτόχρονα μήνυμα στην κοινωνία ότι δεν πρόκειται να παραμείνουμε θεατές στη σφαγή κοινωνικών δικαιωμάτων, με βασικότερο τη δωρεάν και ελεύθερη πρόσβαση κάθε ανθρώπου που έχει ανάγκη τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας».

Οπως ανακοίνωσαν χθες οι νοσοκομειακοί γιατροί καλούν όσους ασθενείς επιθυμούν να έχουν δωρεάν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας από τη Δευτέρα, να προσέλθουν στα νοσοκομεία και δεν θα πληρώσουν εισιτήριο 3 ευρώ στα εξωτερικά ιατρεία αλλά ούτε και διάφορες ιατρικές εξετάσεις στις οποίες επιθυμούν να υποβληθούν.

Χθες τονίστηκαν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όσοι ασθενείς είναι ανασφάλιστοι και άποροι αλλά επειδή δεν έχουν βγάλει χαρτί απορίας δεν μπορούν να έχουν ιατρική περίθαλψη, ακόμη και σε σοβαρές περιπτώσεις. Μεταξύ άλλων, όπως επισήμανε ο Θ. Ζδούκος, μέλος στο Γενικό Συμβούλιο της ΟΕΝΓΕ, «μειώθηκε δραματικά το εισόδημα όλων των υγειονομικών που ζουν από τον μισθό τους και που με αυτοθυσία κρατούσαν ζωντανό το ΕΣΥ όλα αυτά τα χρόνια, ενώ η περικοπή των υπερωριών και των προγραμμάτων εφημεριών αύξησε τις ώρες αναμονής για τους ασθενείς στα επείγοντα, τον κίνδυνο λαθών εξαιτίας της κόπωσης γιατρών, νοσηλευτών και τραυματιοφορέων, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ολόκληρα τμήματα στα νοσοκομεία μένουν ακάλυπτα από κρίσιμες ειδικότητες, ιδιαίτερα στην επαρχία».

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

Η Ελλάδα που αλλάζει

2010-11-20T01:40:00.000+02:00

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Τις προάλλες από αυτή εδώ την εφημερίδα καταγράφτηκε ένα πρωτοφανές φαινόμενο: άνθρωποι καταφεύγουν στο Δαφνί, όχι γιατί απαραίτητα υπάρχουν ικανοί λόγοι για να νοσηλευτούν, αλλά γιατί εκεί θα βρουν ένα πιάτο φαγητό!

Χθες, νοσοκομειακοί γιατροί περίπου το επιβεβαίωσαν, λέγοντας πως ήδη στο συγκεκριμένο ψυχιατρικό νοσοκομείο έχει ξεκινήσει μελέτη για να διαπιστωθεί πόσοι ασθενείς ζητούν και κάνουν εισαγωγή μόνο και μόνο για να τρέφονται από το νοσοκομείο.

Λίγες εβδομάδες πριν, έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Αθήνας αποκάλυψε ότι ένας στους έντεκα κατοίκους του Νομού Αττικής -που σημαίνει περίπου 400.000 άνθρωποι- ζει στην ανέχεια και στρέφεται με μεγάλη συχνότητα για βοήθεια σε ιδρύματα κοινωνικής μέριμνας, σε εκκλησίες ή σε δημόσιες υπηρεσίες αλληλεγγύης (σε συσσίτια δηλαδή ή σε κοινωνικά παντοπωλεία) και η κατάσταση αυτή αφορά σχεδόν όλες τις ηλικιακές ομάδες!

Μερικές ξεχασμένες και ξεθωριασμένες αφίσες που έχουν ξεμείνει σε κάποιες κολόνες στο κέντρο της πόλης από την τελευταία προεκλογική περίοδο, γράφουν «Η Ελλάδα, αλλάζει». Πράγματι, αυτό γίνεται. Η Ελλάδα αλλάζει. Ολα όσα θεωρούσαμε αυτονότητα, δεν είναι πια τέτοια.

Θα βλέπουμε ουρές ανέστιων να περιμένουν για ένα πιάτο φαγητό και θα προσπερνάμε από δίπλα τους, σαν να πρόκειται για ένα συνηθισμένο φαινόμενο. Τα παιδιά μας, αν ποτέ βρουν μια απασχόληση, θα αμείβονται με ψίχουλα για δεκάωρα καθημερινά - και αυτό επίσης δεν θα μας εντυπωσιάζει. Σε κάθε γωνιά θα ξεφυτρώνουν γραφεία για ένα νέο κύμα μετανάστευσης και θα το θεωρούμε φυσιολογικό.

Η Ελλάδα αλλάζει, είναι το μόνο βέβαιο...

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

2010-10-26T19:17:00.009+03:00

Η κατάσταση έχει αλλάξει.

Εμείς τι κάνουμε;

Ανοικτή συνέλευση του copyleft για απολογισμό της προηγούμενης περιόδου, συζήτηση κ προτάσεις για το τι θα κάνουμε από δω και πέρα!

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

2010-06-15T09:41:00.001+03:00

Πρόταση κοινωνικής δράσης από το Δήμο Κορινθίων :
Ίδρυση ταμείου κοινωνικής αλληλεγγύης και κοινωνικού παντοπωλείου.
Τα πρώτα χρήματα να έρθουν από τους υποψηφίους των εκλογών.
Γράφουν : Λάμπρος Κωστάρας, Λεωνίδας Φωτιάδης

Η Κορινθία βρίσκεται απέναντι στη χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων ετών. Η ανεργία καλπάζει και η κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με την πραγματική ύφεση η οποία παράγει μακροχρόνιους ανέργους, ανασφάλεια και εγκληματικότητα. Η ψυχολογία της κοινωνίας είναι εξαιρετικά αρνητική ενώ δεν υπάρχει πρόβλεψη άμεσης ανάκαμψης. Αναπτύσσονται εύλογες πολιτικές και κοινωνικές αντιστάσεις οι οποίες δείχνουν το μέγεθος του προβληματισμού και της απόγνωσης των κοινωνικών και παραγωγικών τάξεων.
Θεωρούμε ότι η αυτοδιοίκηση, ως πλησιέστερη στον πολίτη, οργανωμένη δομή, έχει ρόλο και μπορεί να αναλάβει δράσεις οι οποίες είναι δυνατό να λειτουργήσουν ανακουφιστικά στις ευπαθείς ομάδες της κοινωνίας. Οι δήμοι έχουν κοινωνικές υπηρεσίες οι οποίες προσφέρουν σημαντικό έργο στους πολίτες. Σε μία περίοδο κρίσης, οι υπηρεσίες αυτές πρέπει να λειτουργούν με τρόπο που να ανταποκρίνεται στις επείγουσες και ιδιαίτερες ανάγκες της κοινωνίας. Η ύφεση εντείνει και επεκτείνει το μέγεθος των ευπαθών ομάδων, παράγει ειδικές απαιτήσεις και απαιτεί ενεργοποίηση και δράση εθελοντικών ομάδων. Οι ανακουφιστικές δράσεις δεν μπορούν να παράγονται από την αργή γραφειοκρατία αλλά από ευέλικτες υπηρεσίες και εθελοντές. Οι επόμενοι μήνες προβλέπεται να δημιουργήσουν κοινωνικές εντάσεις και να παράγουν επείγουσες ανάγκες υποστήριξης προσώπων, επιχειρήσεων, οικογενειών και κοινωνικών ομάδων. Μία τέτοια κοινωνική ομάδα είναι οι άνεργοι που θα προκύψουν από την κατάργηση συμβασιούχων λόγω της εφαρμογής του σχεδίου Καλλικράτης.
Στα πλαίσια αυτά προτείνεται η άμεση ίδρυση ενός δημοτικού ταμείου κοινωνικής αλληλεγγύης το οποίο θα διαχειρίζεται διαπαραταξιακή επιτροπή ώστε να διασφαλίζεται η πλήρης διαφάνεια. Οι πόροι του ταμείου μπορούν να προέρχονται από :
- Το δήμο περιορίζοντας δαπάνες στήριξης δραστηριοτήτων σωματείων, συλλόγων και δημοσίων σχέσεων
- Εύρωστες επιχειρήσεις του νομού που επιθυμούν να έχουν συνεισφορά
- Συλλόγους παραγωγικών τάξεων
- Φυσικά Πρόσωπα
Το ταμείο κοινωνικής αλληλεγγύης μπορεί να αξιοποιηθεί για την άμεση ανακούφιση :

- Μακροχρόνιων ανέργων με άμεσες ανάγκες
- Μικρών καταστημάτων και επιχειρηματιών με άμεση ειδική ανάγκη για νομική ή οικονομική στήριξη
- Αγροτών ή φυσικών προσώπων που υφίστανται πλήρη απώλεια εισοδήματος
- Ασθενών με μακροχρόνιες ή ειδικές ανάγκες

Η συμμετοχή των επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων στο ταμείο αλληλεγγύης μπορεί να γίνει τόσο σε χρήμα όσο σε είδος ώστε να δημιουργηθεί ένα είδος κοινωνικού παντοπωλείου το οποίο θα προμηθεύει είδη πρώτης ανάγκης και ρουχισμό με κουπόνια σε ευπαθείς ομάδες και πρόσωπα που βρίσκει η κοινωνική υπηρεσία του δήμου και την εποπτεία της διαπαραταξιακής επιτροπής. Να σημειωθεί ότι η ιδέα του κοινωνικού παντοπωλείου έχει υλοποιηθεί με επιτυχία σε άλλες πόλεις και λειτουργεί ευεργετικά για τις τοπικές κοινωνίες.
Η επιτυχής υλοποίηση των παραπάνω προτάσεων προϋποθέτει οργάνωση της κοινωνικής υπηρεσίας του δήμου και συντονισμό με τους κοινωνικούς φορείς και συλλόγους. Απαιτείται εθελοντική συνεισφορά και δράση η οποία κρίνεται απαραίτητη ώστε να ενδυναμώσει τον κοινωνικό ιστό και να παράγει τις απαραίτητες αντιστάσεις απέναντι σε μία λαίλαπα που παράγει κοινωνικά προβλήματα με τη μορφή χιονοστιβάδας.
Η πρόταση κατατίθεται στο Δήμο Κορινθίων αλλά μπορεί να υπάρξει κοινή δράση με άλλους δήμους της Κορινθίας, καταρχήν με τους όμορους δήμους του σχεδίου Καλλικράτης. Η ουσία της ιδέας είναι να τονιστεί η άμεση ανάγκη ανάληψης ουσιαστικής κοινωνικής δράσης από τους δήμους και τις τοπικές κοινωνίες.
Παρακαλούμε θερμά τους εμπλεκόμενους στις δημοτικές εκλογές να είναι οι πρώτοι που θα συνεισφέρουν σε αυτή την προσπάθεια αφαιρώντας λίγα χρήματα από τον προϋπολογισμό που έχουν για την προεκλογική τους καμπάνια.

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ

2010-06-15T09:37:00.001+03:00

Είμαστε μια άτυπη ομάδα φίλων του κινηματογράφου, που δραστηριοποιείται εδώ και πολλά χρόνια στον ευρύτερο χώρο των πολιτιστικών δράσεων του Νομού μας και στο ΚΝΚορινθίας.
Πολλά μέλη μας είναι παρόντα σε ανάλογες δραστηριότητες πολιτισμού απο το 1991 (Κινηματογραφική Λέσχη Κορίνθου,Αθέατο Θέατρο κ.λ.π)
Από το 2002 , στο ΚΝΚ λειτουργούν πολλά εργαστήρια , γίνονται συναυλίες απο τοπικά και μη συγκροτήματα, παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, θεατρικές παραστάσεις, εργαστήρια για εφήβους, νέους και άλλα.
Από τον Νοέμβριο του 2009 και κάθε Τετάρτη, η ομάδα οργανώνει κινηματογραφικές προβολές στο ΚΝΚ.
Οι προβολές είναι αφορμή για να λειτουργεί το ΚΝΚ ως πόλος έλξης νέων και ευκαιρία συνάντησης , ανάπτυξης διαλόγου , επικοινωνίας και εν τέλει πολιτισμού.
Την Τετάρτη 2/5/2010, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα που συνέβησαν στα πλοία που μετέφεραν την ανθρωπιστική βοήθεια στην Λωρίδα της Γάζας, η ομάδα είχε προγραμματίσει και ανακοινώσει την προβολή της ταινίας “Η ΛΕΜΟΝΙΑ”, του σκηνοθέτη Εράν Ρικλίς , ταινία ισραηλινογερμανικής παραγωγής, βραβευμένη στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
Η διεύθυνση του ΚΝΚ ενημέρωσε την ομάδα, πως ο Νομάρχης κ. Νίκος Ταγαράς, αφού πληροφορήθηκε για την προβολή και αφού ενημερώθηκε για το θέμα της , έδωσε προφορική εντολή να ακυρωθεί.
Να σημειωθεί ότι δύο μέρες νωρίτερα , με τον ίδιο τρόπο ακυρώθηκε η διεξαγωγή μιας άλλης προγραμματισμένης εκδήλωσης.
Με αφορμή αυτές τις απαγορεύσεις, θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε, καθώς θεωρούμε ότι αυτές οι ενέργειες αποτελούν καθαρή λογοκρισία και θέλουμε να μάθουμε αν νομιμοποιούνται αποφάσεις που παίρνονται με αυτό τον τρόπο.
Ποιά είναι η θέση του Δ.Σ και της Γ.Σ του ΚΝΚ για απαγορεύσεις τέτοιου είδους;
Αναρωτιόμαστε σε ποιούς τομείς επιβάλλεται ο έλεγχος της ορθής λειτουργίας του ΚΝΚ
και αν πράγματι αυτός ο έλεγχος γίνεται στους συγκεκριμένους τομείς απο τα όργανα ΔΣ και ΓΣ, αλλά και τι συμβαίνει όταν ασκείται έλεγχος σε τομείς όπως αυτός της τέχνης , του πολιτισμού και άλλων κοινωνικών δραστηριοτήτων, όπου σαφέστατα καταλήγει να είναι πράξη λογοκρισίας και περιορισμού της ελεύθερης διακίνησης ιδεών.
Καλούμε την ΓΣ , το ΔΣ του ΚΝΚ και τον Νομάρχη κ.Νίκο Ταγαρά , να μας απαντήσουν στα παραπάνω ερωτήματα .
Προτείνουμε επίσης μια ανοιχτή συζήτηση ανάμεσα στα παραπάνω θεσμικά όργανα, με τις ομάδες και τα άτομα που δραστηριοποιούνται στο ΚΝΚορινθίας, με θέμα το μέλλον της χρήσης αυτού του χώρου και την αναγκαιότητα διατήρησης του πολιτιστικού - κοινωνικού του χαρακτήρα.

Ευχαριστούμε
η Κινηματογραφική ομάδα του ΚΝΚ.
(τηλ.επικοινωνίας: 6945281498, 6945921263 , 6983609099).

Συνέντευξη του Αριστείδη Παπαδοκωστόπουλου, επιβαίνοντα στο «Ελεύθερη Μεσόγειος» που κρατήθηκε αιχμάλωτος του ισραηλινού στρατού

2010-06-02T12:34:00.002+03:00

Πες μας τι έγινε από την στιγμή που ξεκίνησε η επίθεση;

Λίγο πριν τις 5 το πρωί της Δευτέρας ξεκίνησε η επίθεση των ισραηλινών, μέσα σε διεθνή ύδατα, 70 μίλια από την ακτή της Γάζας. Έγινε πρώτα στο μεγάλο τούρκικο καράβι, το οποίο μετέφερε τον περισσότερο κόσμο, και κατόπιν στα υπόλοιπα. Η επίθεση ξεκίνησε να γίνεται με πραγματικά πυρά και αποτέλεσμα είχε όλους αυτούς του νεκρούς. Επιβιβαστήκανε και στα δύο επιβατικά και στα τούρκικα καράβια και μετά κατέβηκαν σε μας, στο «Ελεύθερη Μεσόγειος». Εμείς συνεχίσαμε να προχωρούμε παρά τις προειδοποιήσεις γιατί δεν έχει δικαίωμα το Ισραήλ στα 70 ναυτικά μίλια έξω απ’ την ακτογραμμή του να κάνεις ελέγχους ή να σταματάει πλοία. Κι αυτό πρέπει να καταδικαστεί από όλη τη διεθνή κοινότητα. Δεν μπορεί να λειτουργεί σαν σερίφης της περιοχής το Ισραήλ, να απαγορεύει κάθε πρόσβαση στη Γάζα. Ανεβήκανε με φουσκωτά οι κομάντος πάνω στο καράβι, μας χτυπήσανε, μας οδήγησαν σ’ ένα λιμάνι, στο Ασμπότ και από κει άρχισε ο ψυχολογικός πόλεμος. Η απειλή «σας απελαύνουμε τώρα» ή πάτε φυλακή. Επιλέξαμε κάποιοι να φύγουμε νωρίτερα για να γίνει γνωστό το θέμα στην Ελλάδα, κάποιοι έχουν επιλέξει να μείνουν εκεί γιατί δεν αναγνωρίζουν καμία επικυριαρχία του Ισραήλ σε διεθνή ύδατα. Δεν ήταν παράνομοι οι αιχμάλωτοι, το Ισραήλ παράνομα τους συνέλαβε. Στο λιμάνι ξέρω σίγουρα ότι χτυπήθηκαν ο Βαγγέλης Πισσίας, ο Γιάννη Καρυπίδης και 2 ξένους ακτιβιστές, τον αμερικάνο που έπαιζε και στο ντοκιμαντέρ «Γάζα Ερχόμαστε» κι τον Σουηδό σαξοφωνίστα που κατάγεται από το Ισραήλ. Αυτούς τους χτυπήσανε μπροστά μας. Και τους χτυπάγανε σε συνθήκες λιτζαρίσματος λιμενικοί, στρατός, αστυνομία, γύρω στα 500 άτομα. Και δεν είναι υπερβολή αυτό που λέω για τα 500 άτομα

Που;

Στο χώρο υποδοχής στο λιμάνι. Σε μια μεγάλη είσοδο την ώρα που είχαμε πάει στο λιμάνι. Εκεί τους χτυπήσανε.

Γιατί τους χτυπήσανε;

Τον Βαγγέλη Πισσία γιατί δεν έδινε δακτυλικά αποτυπώματα . Χτυπήσανε άσχημα και άλλους και μάλιστα σε ορισμένους που μπόρεσα να δω κάνανε και ενέσεις. Μας είχαν μπλοκάρει πιο πέρα όλος αυτός ο όγκος από αστυνομικούς και στρατιώτες και δεν είχαμε οπτικό πεδίο. Παρόλα αυτά, είδα μπροστά μου να κάνουν ένεση στον αμερικάνο ακτιβιστή για να πέσει κάτω και να τον ακινητοποιήσουν.

Κάτι για ηλεκτροσόκ που είχαν πει στην τηλεόραση, ισχύει κάτι τέτοιο;

Ισχύει ναι, αλλά δεν ήταν στο καράβι Το έκαναν στον Μιχάλη Τικτόπουλο. Μπροστά μου του κάνανε ηλεκτροσόκ. Προχωρούσε και για να τον βγάλουν πιο γρήγορα στο λιμάνι, ένας στρατιώτης έβγαλε ένα πιστόλι που παράγει ρεύμα και τον χτύπησε.

Από τη στιγμή που φτάσατε στο λιμάνι και μετά; Ποια ήταν η κατάσταση;

Αφόρητη ψυχολογική πίεση. Αυτό το πράγμα δεν το ‘χω δει πουθενά στη ζωή μου, αυτή η χώρα είναι στρατοκρατούμενη. Μιλάμε για απίστευτη στρατιωτική δύναμη, δεν μπορείς να το διανοηθεί. Η έξοδος του αεροδρόμιου ας πούμε, ήταν γεμάτη αστυνομικούς. Είναι απίστευτο αυτό το πράγμα. Πρόκειται για να είναι στρατιωτικό καθεστώς.

Άρη, κάτι τελευταίο. Οι υπόλοιποι που έχουν μείνει μέσα, που έχουν αρνηθεί να υπογράψουν, ποια είναι η διαδικασία; Τι γίνεται με αυτούς; Πού τους έχουν μεταφέρει;

Τους πάνε στη φυλακή. Σήμερα θα επικοινωνήσει μαζί τους η πρεσβεία από το Υπουργείο Εξωτερικών και θα έρθουν σε επαφή με δικηγόρο. Χτες όταν ζητάγαμε δικηγόρο ή κάποιον από την πρεσβεία μας αρνιόντουσαν. Δεν μας αφήνανε να μιλήσουμε ούτε με δικηγόρο ούτε με την πρεσβεία. Σήμερα είπανε από το Υπουργείο Εξωτερικών ότι θα αφήσουν να έρθει σε επαφή το υπουργείο με τους ανθρώπους. Ήταν μια κατάσταση αφόρητη. Με κάθε τρόπο προσπαθούσαν να σε κάνουν να σπάσεις και να υπογράψεις την απέλαση ή να κάνεις ότι άλλο θέλανε αυτοί.

Πηγή:Eφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς"

www.e-dromos.gr

PROBOLH GIA ARGENTINH

2010-05-08T11:54:00.002+03:00

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΚΙΑΤΟ

2010-05-05T21:55:00.003+03:00

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η απεργιακή συγκέντρωση στο Κιάτο σήμερα, στην οποία συμμετείχαν δάσκαλοι, καθηγητές, έμποροι και άλλοι εργαζόμενοι της περιοχής, καθώς και μαθητές από τα λύκεια της πόλης. Τη συγκέντρωση στήριξε και η ομάδα μας, όπως και η Επιτροπή Κορινθίας Ενάντια στα Μέτρα. Μετά από σύντομες ομιλίες προέδρων των σωματείων καθηγητών και δασκάλων της περιοχής και εκπροσώπου της επιτροπής, πραγματοποιήθηκε πορεία στο κέντρο της πόλης με τη συμμετοχή 150-200 ατόμων.

Τα σημερινά τραγικά γεγονότα της Αθήνας δεν πρέπει να πτοήσουν τον κόσμο, ο οποίος ενωμένος πρέπει να συνεχίσει να απαιτεί το δίκιο του σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Ο αγώνας του ελληνικού λαού πρέπει να βασίζεται σε ιδανικά όπως ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια, η δημοκρατία και η αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων και αυτά τα ιδανικά να αντιπαρατάξουμε απέναντι σε αυτούς που δεν πιστεύουν σε τίποτα, αλλά καθορίζουν τις ζωές μας: τους δολοφόνους των απλών εργαζομένων, τους εκφραστές του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, τους βαρώνους των ΜΜΕ, τα λαμόγια του χρηματοπιστωτικού συτήματος.

2010-05-04T14:33:00.000+03:00

ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 4 & 5 ΜΑΗ 2010 & ΣΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΚΙΑΤΟ 5/5, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, 10πμ, ΜΕ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΜΑΣ

ΑΠΟ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ Β' ΕΛΜΕ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ

2010-05-01T17:20:00.006+03:00

Μια διαφορετική Πρωτομαγιά ζήσαμε φέτος στην Κόρινθο, καθώς η Επιτροπή Κορινθίας Ενάντια στα Μέτρα αποφάσισε να διοργανώσει το δικό της εορτασμό της ημέρας. Η προσυγκέντρωση έγινε στα δικαστήρια στις 10 και από εκεί κατευθυνθήκαμε προς το Εργατικό Κέντρο Κορίνθου, όπου με πανό και συνθήματα προτρέψαμε τους λιγοστούς συγκεντρωμένους να ξεκινήσουμε πορεία στο κέντρο της πόλης. Η πλειοψηφία των παρευρισκόμενων αποφάσισε να συμμετέχει μαζί μας κι έτσι διασχίσαμε το κέντρο της πόλης, διανέμοντας ταυτόχρονα ενημερωτικό υλικό.
Ήταν σημαντικό για την περιοχή μας ότι μετά από πολύ καιρό πραγματοποιήθηκε μια πορεία ανοιχτή σε όλους, ανεξαρτήτως πολιτικής αφετηρίας, σε αντίθεση με το θλιβερό, για άλλη μια φορά, θέαμα της «περιφρουρημένης» συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ, το οποίο ακόμα και σ’ αυτή τη δύσκολη στιγμή δείχνει να μην κατανοεί την αναγκαιότητα κοινής δράσης των λαϊκών στρωμάτων, ακολουθώντας το δικό του μοναχικό δρόμο. Καλούμε τον απλό κόσμο που αγωνίζεται από τις γραμμές του ΠΑΜΕ να ενωθεί μαζί μας στον κοινό στόχο που είναι η αντίσταση στα σκληρά μέτρα της κυβέρνησης και του ΔΝΤ.
Σε ότι αφορά την παρουσία της βουλευτή κας Φαρμάκη στο Εργατικό Κέντρο μια τέτοια μέρα, τη θεωρούμε τελείως υποκριτική. Η κυβέρνηση έχει χάσει κάθε δημοκρατική νομιμοποίηση, εφαρμόζοντας το ακριβώς αντίθετο πρόγραμμα από αυτό για το οποίο ψηφίστηκε πριν λίγους μήνες και έχει πάρει ήδη θέση απέναντι στα λαϊκά στρώματα με τα σκληρά μέτρα λιτότητας και ανεργίας. Οι εκπρόσωποι του κυβερνώντος κόμματος προκαλούν όταν μιλούν για εργατική Πρωτομαγιά μία μέρα πριν την ψήφιση ενός ακόμα πακέτου μέτρων που θα αναγκάσει την κοινωνία να πληρώσει τα σπασμένα άλλων.
Τέλος, η Επιτροπή και η ομάδα Copyleft ξεκαθαρίζουν ότι δεν εκφράζονται από τις διασπαστικές λογικές ελάχιστων μεμονωμένων ατόμων τα οποία επιχείρησαν να κατεβάσουν το πανό του ΠΑΜΕ και επιτέθηκαν φραστικά σε μέλη του Εργατικού Κέντρου.Επίσης καλούμε την ηγεσία του εργατικού κέντρου κορίνθου να σταθέι στο ύψος των περιστάσεων και να κάνει το αυτονόητο, να εκφράσει δηλαδή τα συμφέροντα των εργαζομένων με δυναμικές κινητοποιήσεις αντί να διοργανώνει αποστειρωμένες εκδηλώσεις με ομιλητές του κυβερνώντος κόμματος μακριά απο τα άγχη και τις ανησυχίες των εργαζομένων. Η δράση μας ήταν και θα παραμείνει ενωτική και η όποια αντιπαράθεση έχουμε γίνεται σε πολιτικό επίπεδο.
Επόμενο ραντεβού τη Δευτέρα 3/5 στις 19.00 στη συνάντηση της επιτροπής στο Κέντρο Νεότητας Ξυλοκάστρου και την Τετάρτη 5/5 στην πανεργατική απεργία που καλούν ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ-ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ
Συγκέντρωση στην πλατεία του Κίατου τετάρτη πρωί με καλέσμα της Β' ΕΛΜΕ
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ
ΟΜΑΔΑ COPYLEFT

copyleft issue #5

2010-04-27T15:27:00.001+03:00

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

2010-04-27T14:58:00.004+03:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Με επιτυχία έγινε ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ στο Ξυλόκαστρο. Έχει πλέον καθιερωθεί η δευτέρα σαν μέρα συνάντησης για τους ανθρώπους που εναντιώνονται στην κατάσταση και συντονίζονται αποφασίζοντας δράσεις.
Στην συνάντηση επικυρώθηκαν οι δράσεις που προταθήκαν την προηγούμενη Δευτέρα στην συνάντηση στο Κιάτο. Έτσι στα πλαίσια της εργατικής πρωτομαγιάς.

- Ανοίγουμε τα διόδια του Ζευγολατιού την Παρασκευή 30 Απρίλη στις 6 το απόγευμα. - Συμμετέχουμε στις εκδηλώσεις της πρωτομαγιάς στην Κόρινθο το Σάββατο 1 Μαΐου και 9:30 το πρωί προσυγκέντρωση της επιτροπής ενάντια στα μέτρα μπροστά στα Δικαστήρια για να πάμε όλοι μαζί στο εργατικό κέντρο. Αποφασίστηκε επίσης νέα λαϊκή συνέλευση στο Ξυλόκαστρο. Το πότε καθώς και οι επόμενες δράσεις θα αποφασιστούν την επόμενη Δευτέρα 3/5 στο κέντρο νεότητας του Ξυλοκάστρου. ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ http://enantiastametra.wordpress.com enantiastametrakor@gmail.com Μπορείτε να βρείτε την επιτροπή επίσης και στα τηλέφωνα: 6977 137090 6978 690644

21 Απριλίου 1967: Συνταγματάρχες 21 Απριλίου 2010: ΔΝΤ Χρόνια πολλά κ. Παπανδρέου

2010-04-27T14:54:00.001+03:00

Τα πάντα έχουν το συμβολισμό τους: Ο παππούς Γιώργος Παπανδρέου δέχτηκε την εισβολή των απρόσκλητων χουντικών και τιμωρήθηκε με κατ’ οίκον περιορισμό. Ο εγγονός Γιώργος Παπανδρέου προσκάλεσε ο ίδιος το ΔΝΤ παραδίδοντάς του και τυπικά την διακυβέρνηση της χώρας. Από τον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», στον γύψο του «Ελλάς Ελλήνων Εξοντωμένων».

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα παρά τις «μεγάλες νίκες» και τις «εκτυφλωτικές επιτυχίες» της κυβέρνησης στις αλλεπάλληλες Συνόδους Κορυφής. Παρά τον διατεταγμένο και γλοιώδη θαυμασμό των συγκροτημάτων τύπου για τον πρωθυπουργό «που αν δεν υπήρχε, έπρεπε να τον είχαμε εφεύρει». Παρά την προπαγάνδα που εδώ και μήνες μας πιπιλίζει τον εγκέφαλο κάθε βράδυ στις οκτώ.

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα και εγκατέστησε μηχανισμό κηδεμονίας, όχι επειδή αυτή ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων. Αλλά επειδή εκεί οδήγησαν οι καταστροφικές πολιτικές αυτής και της προηγούμενης κυβέρνησης, και όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης, που καθοδήγησαν την παραγωγική αποσυγκρότηση, τη δημοσιονομική ασφυξία, την τρομακτική ανισότητα και την δανειακή θηλιά.

Σήμερα θα μας πούνε ότι για την οικονομική (και πολιτική) κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ δεν φταίει η κυβέρνηση. Φταίει ο λαός. Που δεν λέει να χωνέψει ότι πρέπει να ζει με μισθούς των 800 ευρώ και συντάξεις των 500 ευρώ. Που δεν θέλει να βγαίνει στη σύνταξη στα 70. Που γκρινιάζει όταν ο μισθωτός των 900 ευρώ πληρώνει περισσότερο από τον βιομήχανο. Που εκπλήσσεται όταν βλέπει ότι το κράτος κερδίζει περισσότερα από το χαράτσωμα των μεταναστών, παρά από τη φορολογία των εφοπλιστών.

Το ΔΝΤ δεν είναι εδώ σήμερα για να δανείσει φτηνά. Φτηνά δάνεισε την Αργεντινή, την Λεττονία, την Ουγγαρία. Σαν προϋπόθεση όμως εκτίναξε τη φτώχεια και την ανεργία, έριξε την οικονομία σε χρόνια ύφεση και ασφυξία και οδήγησε την κοινωνία χρόνια πίσω. Τα ΜΜΕ θα ξαναπούν ψέματα για το ΔΝΤ. Τόσο καιρό δεν το θέλαμε περιμένοντας τους εταίρους της ΕΕ, αλλά τώρα πρέπει να το αποδαιμονοποιήσουμε και να το καλωσορίσουμε. Η κωλοτούμπα δεν έχει όριο.

Η ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία ως κυβέρνηση ψευτών και απατεώνων. Άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά, άλλα υλοποίησε μετεκλογικά. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάθε βδομάδα, άλλα λέει και άλλα κάνει. Αυτά που αποκλείει τον ένα μήνα, τον επόμενο τα θεωρεί αναπόφευκτα. Η γραμμή άμυνας που έχει, είναι μόνο για τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης. Το περίστροφο που ζήτησε από την ΕΕ για να «εκβιάσει τις αγορές», τελικά το έβαλε στο στόμα της χώρας και πυροβόλησε. Είναι μια κυβέρνηση αποτυχημένη.

Πάνω από όλα είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Οργανώνει και προχωρά στη μεγαλύτερη ληστεία και αναδιανομή πλούτου από τους πολλούς στους λίγους. Απολύσεις, μειώσεις μισθών, δουλειά μέχρι τον τάφο, διάλυση των σχολείων και των νοσοκομείων.

Το σενάριο τρόμου που γράφουν για την ελληνική κοινωνία δεν έχει τέλος. Κάθε μέρα θα έρχονται χειρότερα. Μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική ανατροπή είναι ο μόνος εφικτός τρόπος επιβίωσης. Διαφορετικά οι εγχώριοι πολιτικοί και οι διεθνείς επιτηρητές των αγορών, μας οδηγούν κατευθείαν στην εξόντωση.

Υπάρχει κι άλλος δρόμος: Να πληρώσουν οι πολιτικοί υπεύθυνοι και να ανατραπούν οι υπεύθυνες πολιτικές. Ανατροπή των καθεστώτων επιτήρησης, χωρίς το ΔΝΤ και τους οικονομικούς χωροφύλακες. Με αποχώρηση από τον νομισματικό και οικονομικό γύψο της ευρωζώνης. Με επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Επειδή μπορεί να υπάρξει μια Ελλάδα που παράγει, που ευημερεί, που φροντίζει τον εργαζόμενο κόσμο της, όχι τους μιζαδόρους, τα λαμόγια, τους ζάπλουτους των ελβετικών τραπεζών. Για μια Ελλάδα των εργαζόμενων και του λαού και όχι των μιζαδόρων και των Βρυξελλών. Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη.

Κ.Λαμπράκης

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΤΕΛΙΟ ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ

2010-04-26T22:19:00.003+03:00

Δημοτικό Θέατρο Κιάτου – Κυριακή 25/4/2010

Το Δημοτικό Θέατρο ήταν σχεδόν γεμάτο για να παρακολουθήσει την εντυπωσιακή «Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου», αλλά και να συζητήσει με ένα από τα πιο καταξιωμένα ονόματα της ελληνικής δημοσιογραφίας, στην εκδήλωση που διοργάνωναν η ομάδα Copyleft και οι ομάδες κινηματογραφικών προβολών Blitzscreen και Βραδιές Κινηματογράφου.
Η βραδιά ξεκίνησε με την προβολή της ταινίας, στην οποία η ομάδα του κ. Κούλογλου έπεισε έναν πρώην «οικονομικό δολοφόνο» των ΗΠΑ να εμφανιστεί σε ένα θέατρο στο Εκουαδόρ μπροστά σε κοινό και να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα του ελέγχει και ανατρέπει κυβερνήσεις ή προκαλεί εξεγέρσεις και πολέμους με στόχο να εξυπηρετηθούν οι επιχειρηματικοί της κύκλοι. «Οικονομικοί δολοφόνοι» αποκαλούνται οι άνθρωποι που έρχονται σε επαφή με τις κυβερνήσεις των χωρών-θυμάτων για να συνάψουν συμφωνίες οικονομικά συμφέρουσες για τις ΗΠΑ και στραγγαλιστικές για τα κράτη αυτά. Το χρονικό των «δολοφονιών» περνάει από το Εκουαδόρ και τον Παναμά, όπου οι πρόεδροι που υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα του λαού τους πέθαναν ξαφνικά σε αεροπορικά «δυστυχήματα», τη Σαουδική Αραβία, όπου η οικογένεια των Σαούντ έχει εξασφαλισμένη την εξουσία, πουλώντας απλά φτηνό πετρέλαιο στις ΗΠΑ και το Ιράκ, που η άρνηση του Σαντάμ Χουσεΐν στην κατασκευή ενός αγωγού πετρελαίου που θα εξυπηρετούσε τα αμερικανικά συμφέροντα προκάλεσε εισβολή στο Ιράκ, ανατροπή του καθεστώτος και εγκαθίδρυση μίας άκρως διαφθαρμένης ψευδοδημοκρατικής κυβέρνησης. Οι περιγραφές από έναν άνθρωπο που τα έχει ζήσει «από μέσα» σοκάρουν.
Με το τέλος της προβολής, το κοινό άρχισε να απευθύνει ερωτήσεις στον κ.Κούλογλου. Η συζήτηση αναπόφευκτα στράφηκε σε θέματα της ελληνικής επικαιρότητας, χωρίς να λείψουν και αρκετά άλλα. Ενδεικτικά συζητήθηκαν τα εξής:
Σε ότι αφορά τα επίκαιρα ζητήματα της ελληνικής οικονομίας:
• Η σχέση της ταινίας που είδαμε με το ελληνικό πρόβλημα και κατά πόσο η κύρια ευθύνη βρίσκεται στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό
• Η ανάπτυξη σαν τρόπος διεξόδου από την υπερχρέωση και κατά πόσο οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις την επιδίωξαν
• Είναι πραγματικά λύση η μείωση μισθών και συντάξεων και αν όχι, τι άλλο θα μπορούσε να γίνει;
• Το ξεπούλημα δημόσιων πόρων είναι αποτελεσματική απάντηση στην κακή λειτουργία του κράτους;
• Η χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης μέσω των κομμάτων που κυβέρνησαν
• Η αναδιαπραγμάτευση του χρέους και κατά πόσο θα προσέφερε οριστική διέξοδο από το πρόβλημα
• Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, η μείωση των εξοπλισμών και ο ρόλος που μπορούν να παίξουν στην ανάκαμψη της οικονομίας μας
Επιπλέον:
• Ερωτήσεις σχετικά με τα γυρίσματα της ταινίας και την αποδοχή που γνώρισε
• Θέματα τοπικού ενδιαφέροντος, όπως αυτό της μόλυνσης του Κορινθιακού και της παραχώρησης σε ιδιώτες της Διώρυγας της Κορίνθου
• Η γνώμη του κ. Κούλογλου για πολιτικούς που έχει γνωρίσει στα ταξίδια του, όπως οι Μοράλες (Βολιβία) και Τσάβες (Βενεζουέλα) και τα μοντέλα που εφαρμόζουν
• Η λειτουργία του www.tvxs.gr (ενημερωτικής σελίδας που συντηρεί ο κ. Κούλογλου με ομάδα δημοσιογράφων)
• Η ανεξαρτησία των ΜΜΕ και φαινόμενα διαφθοράς
Η κουβέντα τελείωσε γύρω στα μεσάνυχτα, οπότε και ο κ. Κούλογλου αποχώρησε χειροκροτούμενος από τους εναπομείναντες παρευρισκόμενους.

Ενημέρωση για την λαική συνέλευση

2010-04-15T11:03:00.005+03:00

Στις 10 Μαρτίου 2010 και ώρα 19:30 έλαβε χώρα εκδήλωση στην αίθουσα του δημαρχείου με θέμα τα μέτρα της κυβέρνησης ενάντια στην κρίση . Δύο ομιλητές ήταν παρόντες οι κύριοι Δημήτρης Μπαμπίλης (συνδικαλιστής στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης ) και Χρήστος Καραμάνος (συνδικαλιστής στο χώρο των μηχανικών) ενώ προβλήθηκε και μικρό βίντεο με θέμα την εξέλιξη του δημόσιου χρέους και του εξωτερικού δανεισμού του ελληνικού κράτους από καταβολής του μέχρι σήμερα. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρευρέθηκαν 80-100 άτομα, ενώ κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ακολούθησε αρκετοί συμμετείχαν με προβληματισμούς και ερωτήματα τα οποία πυροδότησαν αρκετά μακροσκελή και έντονη πολλές φορές συζήτηση. Σκοπός της διοργάνωσης της εν λόγω εκδήλωσης δεν ήταν η παρουσία του κοινού να περιοριστεί στην παθητική ακρόαση κάποιων ομιλιών. Οι ομιλητές δεν ήταν έγκριτοι οικονομολόγοι αλλά συνδικαλιστές που εξέφραζαν απόψεις με σκοπό να τις θέσουν υπό την κρίση του κοινού αλλά και να συνομιλήσουν μαζί του Σκοπός ήταν ακριβώς αυτή η συνομιλία να μπορεί να κινητοποιήσει τους ανθρώπους ώστε να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε δράση για την αντιμετώπιση των μέτρων. Πολλοί μπορεί να βρήκαν τους ομιλητές πολύ ΄βαρείς΄ στο λόγο ή μονόπλευρους στην ανάλυση τους , άλλοι μπορεί να δυσανασχέτησαν από τα προβλήματα που προκύπτουν από μία διαδικασία συζήτησης η οποία όντας σε μεγάλο βαθμό ελεύθερη κατά καιρούς ξέφευγε του θέματος. Ωστόσο παρά τα απαραίτητα προβλήματα σε χοντρές γραμμές ο σκοπός της εκδήλωσης σε μεγάλο βαθμό θεωρείται επιτυχημένος και αυτοί ηταν α) η ενημέρωση σε τόνο διάφορο από αυτόν που προωθούν τα ΜΜΕ και εκφράζει την κρατούσα αντίληψη περί αναγκαίων μέτρων για την κρίση β) της έκφρασης των σκέψεων των συμπολιτών μας σε ένα επίπεδο πέραν της καφενειακής γκρίνιας και γ) της πρώτης επαφής με την επιτροπή ενάντια στα μέτρα ως δίαυλο έκφρασης δυσαρέσκειας ή ανάληψης δράσης ενάντια σε μία επιβαλόμενη κατάσταση πέρα για πέρα άδικη.
ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 19:00 ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΥΚΙΩΝΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

2010-04-06T16:09:00.002+03:00

Τα νέα μέτρα είναι πραγματικότητα. Αποφασίστηκε την κρίση και τα χρέη να τα πληρώσουν τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα και όχι οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι μεγαλοεκδότες. Μετά από μια καταιγιστική τρίμηνη επίθεση προπαγάνδας περί «αναγκαίου»,

Το Σάββατο 10 Απριλίου (19:30)

διοργανώνουμε στο δημαρχείο Κιάτου

ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ με θέμα:

H ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ

· Αντέχει η κοινωνία τα νέα μέτρα;

· Πόσο «αναγκαία» είναι;

· Ποιους αφορούν και ποιους όχι.

· Γλιτώνει η χώρα από την άσχημη οικονομική κατάσταση ή χειροτερεύει την θέση της;

· Ποιά σχέση έχουν αυτοί που παίρνουν τα μέτρα με αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την θέση;

· Υπάρχουν άλλοι δρόμοι, άλλες λύσεις, για να απαντήσουμε στην κατάσταση;

· Ποια είναι η θέση της κοινωνίας και τι δράσεις μπορεί να κάνει για να επηρεάσει πολιτικές πρακτικές που αποφασίζονται ερήμην της ;

· ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;

Εισηγητές θα είναι οι:

· Χρήστος Καραμάνος (πολιτικός μηχανικός)

· Μπαμπίλης Δημήτρης (μέλος διοικητικού συμβουλίου ΣΕΦΚ, φροντιστηριακών καθηγητών)

Συνδιοργανώνουν οι:

· Επιτροπή Κορινθίας Ενάντια στα Μέτρα

· Ομάδα COPYLEFT

· Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών

· Αρμονική Ανάπτυξη Ξυλοκάστρου

· Μαθητική ομάδα Α/ΤΑΞΙΑ

· Δήμος Σικυωνίων

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ

2010-03-16T22:32:00.002+02:00

2010-03-11T22:48:00.001+02:00

Ανταπόκριση απο τις κινητοποιήσεις της 5 Μάρτη

2010-03-06T00:03:00.002+02:00

Ο Κόσμος αρχίσε να συγκεντρώνετε στο Σύνταγμα σιγά σιγά απο κατά τις 12:00,στις 10:00είχε προηγηθεί συγκεντρώση του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ ή οποια μέχρι της 12:00 διαλύθηκε μέτα απο μια σύντομη πορεία,αποφέυγοντας (σκοπιμα?)ένωση της συγκεντρώση τους μαζί με το πλήθος των αλλών διαδηλώτων.Πάρα την γενική απεργεία των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς(μιας και ίσως σκοπίμα για να μην είναι μαζική η συγκεντρώση δεν υπήρχαν τα κλάσσικα εκτάκτα δρομόλογια που μεταφέρουν το κόσμο στην διαδήλωση) η συγκεντρώση οσό περνούσε η ώρα γινόταν πιο μαζίκή απο ετεροκλήτο κόσμο. Φοιτητές,εργαζομένοι,συνταξιούχοι πολύ με ποδήλατα ή με τα πόδια είχαν ερθεί απο όλες τις περιοχές της αθήνας.
Η Εντάση ξεκινήσε κατά της 14.00 περίπου οτάν ο προέδρος της ΓΣΕΕ προσπάθησε προκλητικά και με την συνοδεία τραμπούκων να εκφώνηση λόγο αυθαίρετα στο συγκεντρωμένο πλήθος. Αυθορμήτα ο κόσμος ξεκίνησε να φωνάζει ρυθμίκα "Πουλημένε" και συνθήματα όπως "Αλήτες,Λέρες,Εργατοπατέρες","ΓΣΕΕ,ΕΡΓΑΤΩΝ ΟΧΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ στηλιτέυοντας φύσικα την προδοτική και εθελόδουλη στάση του κ.Παναγόπουλου και της ηγεσίας της ΓΣΕΕ απώθοντάς τον τελικά απο την μικροφωνική και αναγκαζοντάς των να φύγει τρέχοντας προς στα σκαλοπάτια της βούλης κάτω απο την προστασία των ΜΑΤ.Ο Κοσμός συνέχιζε να φώναζει μαζίκα πως εκει πρέπει να βρισκέτε και όχι ανάμεσα στους εργαζόμενους.
Μέτα απο λίγο τα ΜΑΤ κατεβήκαν απο τα σκαλοπάτια,προς την πλατεία της βουλής προσπαθόντας να διαλύσουν με δακρυγόνα και ξύλο την συγκέντρωση βίαια ομώς ο κόσμος δεν πτοήθηκε και σχηματίσε ανθρώπινη αλυσίδα περικυκλώνοντας την βούλη,ακολούθως και για την επόμενη μια ώρα το κέντρο σειστήκε απο το σύνθηματα του λάου σε πείσμα της Κύβερνησης,της Ν.Δ.,του ΛΑΟΣ,των ΜΜΕ και της βίας της Αστυνόμιας που περιμέναν να περάσουν τα αντικοινωνίκα μέτρα "χώρις να ανοιξει ρουθούνι".
Στην διάρκεια των γεγονότων αυτών βγήκε απο την βούλη η Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ ξεδιπλώνοντας πανο προς στο κόσμο με το σύνθημα"ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΏΤΗΣΗ Η ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΊΝΑΙ "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ'πάρα την βιαοί προσπάθεια κουστουμάτων τύπων( βουλευτές αλλών κομμάτων ή υπάλληλοι της ασφάλειας δεν κατάφερα να διακρίνω)να μην ξεδιπλώθει το πάνο των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ,στην σύνεχεια και στην προσπάθεια να κάτεβουν και να ενώθουν με το κόσμο τραυματίστηκε ο αντιστασιάκος αγωνιστής Μ.ΓΛΕΖΟΣ.
Στις 15.30 περίπου ξεκίνησε η συγκέντρωση απο το σύνταγμα πόρεια μέχρι το υπουργείο εργασίας και κατέληξε πάλι στο σύνταγμα.Η Λαοθάλλασα επίανε ολή την όδο Πανεπιστημιού ενώ κατα την διαρκεία της πόρειας τα ΜΑΤ προσπάθησαν να την διαλύσουν πνιγοντάς την στα Χημικά. Αξιοσημείωτο είναι το γέγονος πως η πόρεια στο δρόμο περάσε απο την κατάληψη των Εργαζομένων της Ολυμπιάκης και χειροκροτήματα αντάλλαχθηκαν εκατέρωθεν.
Την πόρεια στηρίζε ενα πλάτυ κοινωνικό και πολιτικό μετωπο απο ολές τις Συνιστώσες του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ,την ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. και αλλές οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστέρας και του Αντιεξουσιαστικού χώρου,μεχρί φοιτητικούς συλλόγους και τα περισσότερα πρωτοβάθμια σωμάτεια.Δείχνοντας πως μόνο ενωτικά,μαζικά και μαχητικά θα μπορέσει η κοινωνία των "απο κάτω" να νικήση την αντικοινωνική,αντιλαίκη πολιτική τους.
Κ.Λαμπράκης

Παρέμβαση από το Δικαίωμα σε θεατρική παράσταση

2010-02-23T11:55:00.002+02:00

Όλη στην απεργία - Όλοι στους δρόμους. Ούτε για τον Παναγόπουλο ούτε για τον Παπασπύρο. Για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας.

Το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου, νέοι εργαζόμενοι από το Δικαίωμα μπήκαν σε θέατρο της Αθήνας και απευθύνθηκαν στον κόσμο καλώντας τον να συμμετέχει στην απεργία της Τετάρτης. Εφτά από αυτούς ανέβηκαν στη σκηνή και άλλοι εικοσιπέντε περίπου εργαζόμενοι μοίρασαν προκηρύξεις στην πλατεία και τον εξώστη του θεάτρου. Η υποδοχή του κόσμου ήταν πολύ θετική.

Eδώ to βίντεο από την παρέμβαση:
http://www.youtube.com/watch?v=X51Oc41Hy3o&feature=player_embedded
πηγή:athens.indymedia.org

Νεα εποχή Νεές ιδέες Νέα Εφημερίδα.

2010-02-15T20:00:00.006+02:00

Μια νέα βδομαδιάτικη εφημερίδα κυκλοφορεί απο το Σάββατο 20 Φεβρουαρίου.Το προηγούμενο διαστήμα με τις συνελέυσεις που προηγήθηκαν πριν την αναγγελία της εκδοσής της εγινέ μεγαλό ταρατατζούμ στον εύρυτερο χώρο της εκφράσης των κοινωνικών κινημάτων ενώ η συντακτική επιτροπή της συνεχίζει στον ίδιο τόνο με την αναγγελία των συντακτών και τον συνεργατών της εφημερίδας που αναμέσα τους υπαρχούν μορφές παγκοσμίας εμβέλειας(όπως ο καταδικασμένος σε θάνατο ηγέτης των μάυρων πανθήρων Μουμία Αμπντούλ Τζαμάλ,Ο Φιλόσοφος Αλέν Μπαντίου,Ο Εξόριστος φιλιππινέζος αγώνιστης Χοσε Μαρία Σίσον ένω απο ελλήνες ξεχώριζουν ο υπέυθυνος σύνταξης της "ουτοπιας" Ευτύχης Μπιτσάκης,o επι χρονία συντάκτης στον "Μανδραγόρα" Γιάννης Κιμπουρόπουλος,ο Στέλιος Ελληνιάδης κ.α.
Ας ελπίσουμε οτι θα δικαιώση τις προσδοκιές και θα αποτέλεσει μια τομή και ενα σήμειο αναφοράς πολιτικου,πολιτιστικού,καλλιτεχνικού,φιλοσοφικού περιεχομένου για τον τύπο των "απο κάτω" και οχί μόνο,
Κ.Λαμπράκης

Παρέμβαση ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας, 11/2/2010

2010-02-15T19:52:00.001+02:00

Στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, ο Ελληνας πρωθυπουργός "διαπραγματεύεται" τους όρους ολοκληρωτικής παράδοσης της οικονομικής πολιτικής στις Βρυξέλλες, υπό το πρόσχημα του ευρωπαϊκού πακέτου στήριξης. Με το βλέμμα στραμένο στους λαούς της Ευρώπης που βλέπουν τα κατακρεουργημένα δικαιώματά τους να πετσοκόβονται ακόμη περισσότερο, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση διαμαρτυρίας σήμερα το μεσημέρι μπροστά στη Βουλή, με ξεδίπλωμα ενός τεράστιου πανό που έγραφε: "Όχι στο σύμφωνο Σταθερότητας, Ευρωπαίοι εργαζόμενοι ενωμένοι, για την ανατροπή και την αλληλεγγύη".
πήγη:www.koel.gr

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΔΙΟΔΙΑ-ΣΤΟΠ

2010-02-08T17:36:00.001+02:00

Στις 6 Αυγούστου του 2008 ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ είχε κάθε λόγο να πανηγυρίζει. Στην συνέντευξη του έλεγε: «Σήμερα υπογράψαμε την έναρξη της παραχώρησης και των προθεσμιών υλοποίησης της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου, δηλαδή του αυτοκινητοδρόμου «Ελευσίνα - Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος – Τσακώνα» και παρακάτω: «Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο και δυσκολότερο από τα μεγάλα έργα που ξεκίνησαν με την μέθοδο της παραχώρησης, ένα έργο μαμούθ μήκους 365 χλμ. και συνολικού κόστους 2,8 δις ευρώ μεγαλύτερου από το κόστος της Αττικής Οδού και της γέφυρας Ρίου Αντιρρίου μαζί.»

Αυτή βέβαια που είχε λόγο να πανηγυρίζει περισσότερο είναι η παραχωρησιούχος εταιρεία, με την επωνυμία ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ και η οποία είναι κοινοπραξία αποτελούμενη από Vinci Concessions SA (με 36%, πρόκειται για γαλλική πολυεθνική) Hochtief PPP Solutions (με 25%, πρόκειται για γερμανική πολυεθνική), ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις Α.Ε. (με 18%, συμφερόντων Μπόμπολα), J&P Άβαξ ΑΕ (με 18%, συμφερόντων Ιωάννου-Παρασκευαΐδη), και ΑΘΗΝΑ ΑΕ (2%).

Η σύμβαση προβλέπει την κατασκευή λειτουργία και εκμετάλλευση της εθνικής οδού από τον κόμβο της Ελευσίνας μέχρι την Τσακώνα δηλαδή αυτοκινητόδρομου μήκους 365 χλμ. Από αυτά όμως θα κατασκευαστούν πλήρως τα 283 χιλιόμετρα καθώς τα 63 χλμ από την Ελευσίνα μέχρι και την Αρχαία Κόρινθο καθώς και ο περιφερειακός της Πάτρας μήκους 18 χλμ έχουν ήδη γίνει και θα χρειαστούν μόνο μικρές διορθώσεις.

Για όλα αυτά ο προϋπολογισμός ανέρχεται σε 1,8 δις € χωρίς ΦΠΑ όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΟΔΟΥ και τα οποία θα προέρθουν: 550 εκ € (29%) από επιδότηση του Ελληνικού δημοσίου, 200 εκ € (11%) από συμμετοχή των μετόχων, 204 εκ € (11%) από τραπεζικά δάνεια και 936 εκ € (το 50%) από τα έσοδα από τα διόδια.

Η σύμβαση κυρώθηκε με νόμο τον Νοέμβριο του 2007 από την βουλή και τα πρώτα προβλήματα ξεκίνησαν από τότε με την ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟ να μην ξεκινά το έργο παρά μόνο αφού πήρε επιπλέον 90 εκ € με το πρόσχημα ότι το έργο έτσι όπως είχε δημοπρατηθεί δεν ήταν δυνατόν από τεχνικής πλευράς να κατασκευαστεί. Η εταιρεία από την ημέρα εκείνη είχε υποχρέωση να παραδώσει:

-Εντός 12 μηνών: ολοκλήρωση εργασιών στην Εθνική Οδό Κορίνθου – Πατρών για άρση επικινδυνότητας και βελτίωση κυκλοφοριακών συνθηκών.
-Εντός 20 μηνών: ολοκλήρωση αναβάθμισης του Αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα – Κόρινθος.
-Εντός 42 μηνών: ολοκλήρωση του τμήματος Κόρινθος – Πάτρα – Πύργος.
-Το υπόλοιπο τμήμα Πύργος – Τσακώνα μήκους 90 χλμ. θα περαιωθεί μέσα στη συνολική προθεσμία των 70 μηνών

Καταρχίν να πούμε ότι οι 12 μήνες από την έναρξη του έργου έχουν παρέλθει και θεωρούμε ότι δεν έχει γίνει καμία άρση επικινδυνότητας και καμία βελτίωση των κυκλοφοριακών συνθηκών μιας και μιλάμε ακόμα για έναν δρόμο καραμανιόλα που εξακολουθεί να εγκυμονεί κινδύνους. Είναι φανερό λοιπόν ότι τουλάχιστον ως προς αυτό το κομμάτι η εταιρεία μας δουλεύει χοντρά….

Σήμερα και ενώ έχουν περάσει πάνω από 2 χρόνια από την (υποτιθέμενη ) έναρξη εργασιών η ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ το μόνο που έχει κάνει είναι να κόβει δέντρα και χόρτα από τις άκρες των δρόμων και μάλιστα με τρόπο που είναι επικίνδυνος για την ασφάλεια των διερχομένων οδηγών. Βέβαια από τα διόδια έχει φροντίσει να πληρώνεται κανονικά ενώ προχώρησε και σε αυξήσεις.

Καταρχήν να πούμε ότι από την συνολική χρηματοδότηση, το 29% είναι εισφορά του Ελληνικού δημοσίου, το 50% είναι έσοδα από διόδια ενώ μόλις το υπόλοιπο 21% αφορά εισφορά της ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΟΔΟΥ μοιρασμένο σε δάνεια και ίδια συμμετοχή. Δηλαδή από τα 1,89 δις € που κοστίζει το έργο μόνο τα 400 εκ € θα πληρώσει η εταιρεία ενώ τα υπόλοιπα θα πληρώσουμε εμείς (μέσω των διοδίων) και το Ελληνικό κράτος (δηλαδή πάλι εμείς). Επίσης η παραχώρηση της εκμετάλλευσης των διοδίων στην ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟ από τώρα, μετατρέπει τον κατασκευαστή στο να μην τον συμφέρει να δουλεύει και να τελειώσει το έργο αλλά να το καθυστερήσει όσο μπορεί (αφού ήδη πληρώνεται) πράγμα που η εταιρεία το εφαρμόζει ήδη.

Ένα άλλο σημαντικό θέμα είναι η μη ύπαρξη παράλληλων τοπικών δρόμων που να εξυπηρετούν την τοπική κίνηση.

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ

Η είσπραξη διοδίων στον συγκεκριμένο δρόμο είναι παράνομη και αντίκειται στο δίκαιο της Ε.Ε. Το κοινοτικό δίκαιο θεσπίζει προϋποθέσεις για την επιβολή διοδίων. Σύμφωνα με την « ΟΔΗΓΙΑ 1999/62/ΕΚ» η οποία προβλέπει πως νοείται ως αυτοκινητόδρομος «κάθε οδός η οποία έχει μελετηθεί και κατασκευαστεί ειδικά για την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, η οποία δεν εξυπηρετεί τις παρόδιες ιδιοκτησίες και η οποία: i) εκτός από ορισμένα σημεία της ή εκτός από προσωρινές διευθετήσεις, διαθέτει, για τις δύο κατευθύνσεις της κυκλοφορίας, διακεκριμένα οδοστρώματα τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους είτε με διαχωριστική νησίδα που δεν προορίζεται για την κυκλοφορία, είτε, κατ’ εξαίρεση, με άλλα μέσα, ii) δεν διασταυρώνεται στο ίδιο επίπεδο με άλλη οδό, με σιδηροδρομική ή τροχιοδρομική γραμμή ή με λωρίδα για πεζούς, iii) χαρακτηρίζεται συγκεκριμένα ως αυτοκινητόδρομος». Επίσης στο Άρθρο 7 αναφέρει: «Διόδια και τέλη χρήσης επιβάλλονται μόνο στους χρήστες αυτοκινητοδρόμων ή άλλων οδών με περισσότερες από μια λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, όταν οι οδοί αυτές έχουν χαρακτηριστικά ανάλογα προς τα χαρακτηριστικά των αυτοκινητοδρόμων καθώς και στους χρήστες γεφυρών, σηράγγων και ορεινών διαβάσεων». Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι ο παράνομος στην υπόθεση αυτή είναι η ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ και όχι αυτοί που δεν πληρώνουν διόδια.

- Το να μην πληρώνεις διόδια δεν είναι παράβαση του ΚΟΚ. Η διαφορά είναι αστική, ανάμεσα στην εταιρεία και στον οδηγό. Η τροχαία δεν έχει αρμοδιότητα να επέμβει σε αυτή τη διαφορά.

- Μέχρι τώρα κανένα πρόστιμο δεν έχει επιβληθεί σε κανέναν από όσους δεν πληρώνουν διόδια στις ιδιωτικές εταιρείες.

- Όταν αρνούμαστε να πληρώσουμε διόδια, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε τα στοιχεία μας σε κανέναν υπάλληλο της εταιρείας (άλλωστε είναι απλά ένας ιδιωτικός υπάλληλος και δεν έχει τέτοιες αρμοδιότητες), ούτε και να υπογράψουμε οτιδήποτε. Δίνουμε τον αριθμό κυκλοφορίας μας και φεύγουμε. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να περιμένουμε δεξιά για να έρθει ο αρμόδιος υπάλληλος ή η τροχαία.

- Αν ο υπάλληλος αρνείται να μας ανοίξει τη μπάρα, μπορούμε να επιχειρήσουμε να την ανοίξουμε εμείς σηκώνοντάς τη. Το άνοιγμα της μπάρας δεν αποτελεί αδίκημα.

- Η μπάρα των ιδιωτικών εταιρειών στα διόδια αντιστρατεύεται και παραβιάζει την ελευθερία μετακίνησής μας στους εθνικούς δρόμους, που προστατεύεται από το άρθρο 7 του Συντάγματος.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΔΙΟΔΙΑ - ΣΤΟΠ

BLITZSCREEN

2010-01-28T10:37:00.002+02:00

THE ROAD TO GUANTANAMO

2010-01-22T11:51:00.004+02:00

Κυριακή 24/1/2010 στις 12:00 ανοίγουμε ξανά όλα τα διόδια

2010-01-20T12:30:00.002+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού κατά των διοδίων

την Κυριακή 24/1/2010 στις 12:00 ανοίγουμε ξανά όλα τα διόδια

Η καθημερινή αντίσταση των κατοίκων και η δράση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Κατά των Διοδίων είχαν σαν αποτέλεσμα να καταφέρουμε ήδη τις πρώτες νίκες μας στον αγώνα για δημόσιους και ελεύθερους δρόμους. Σπάσαμε τη σιωπή γύρω από το σκάνδαλο των Τεμπών και αναδείξαμε τις ευθύνες της εταιρείας Αυτοκινητόδρομος Αιγαίον Α.Ε. Πετύχαμε την αναστολή της λειτουργίας του σταθμού διοδίων στο Αιγίνιο. Με τον πανελλαδικό συντονισμό μας συμβάλλαμε ώστε κάθε μέρα όλο και περισσότεροι οδηγοί να συμμετέχουν σε αυτόν τον αγώνα αρνούμενοι να πληρώσουν διόδια στις εταιρείες – δολοφόνους.

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας έχοντας άμεσους στόχους :

- Να μη δημιουργηθεί κανένας νέος σταθμός διοδίων. Να μη γίνει καμία αύξηση.

- Να ανασταλεί η λειτουργία όλων των σταθμών διοδίων της χώρας μέχρι τη λειτουργία της εθνικής οδού στα Τέμπη ως ελάχιστη ανακούφιση των πολιτών εκ μέρους του κράτους.

- Να αποδοθούν ευθύνες στην εταιρεία Αυτοκινητόδρομος Α.Ε. και να επωμιστεί όλο το κόστος της επαναλειτουργίας και κατασκευής της εθνικής οδού στο τμήμα «Μαλιακός – Κλειδί»

Δεν πληρώνουμε διόδια – Μην πληρώνεις κι εσύ

Κατάργηση όλων των διοδίων

Δρόμοι ελεύθεροι – δημόσιοι – ασφαλείς

PARTY 23 GENARH

2010-01-18T14:37:00.003+02:00

STO POLITISTIKO KENTRO

AMORESPERROS

2010-01-14T10:17:00.001+02:00

O Ταλαντούχος Alejandro González Iñárritu με την πρώτη του ταινία καταφέρνει να δώσει το καλύτερο δείγμα γραφής του. Με ένα σινεμά γρήγορο, σύγχρονο και μέσα στο πνεύμα της εποχής ασχολείται με θέματα όπως ο θάνατος, τα ανεκπλήρωτα όνειρα , η προδοσία και η αγάπη. Η ταινία παρουσιάζει τρεις σκληρές ιστορίες που μπλέκονται η μία μέσα στην άλλη με αριστουργηματικό τρόπο. Ο Οκτάβιο (Gael García Bernal) είναι παράφορα και χωρίς ελπίδα ερωτευμένος με την κουνιάδα του. Ο Ελ Τσίβο (Emilio Echevarría ) είναι ένας πρώην αριστερός αντικαθεστωτικός που έχει καταλήξει επαγγελματίας δολοφόνος και ζει σχεδόν σαν άστεγος .Ο Ντανιέλ (Álvaro Guerrero) και η Βαλέρια (Goya Toledo) αντιλαμβάνονται μετά το ατύχημα ,που την κάνει να χάσει την ομορφιά της ,ότι η αγάπη τους δεν ήταν άσχετη με την εξωτερική της εμφάνιση. Όλα αυτά είναι δοσμένα με ουσιαστικό στοιχείο την άγρια ζωή στους δρόμους της πόλης του Μεξικού, με τρόπο που κάνει την πόλη και την υπόγεια ζωή της να είναι ο ουσιαστικός πρωταγωνιστής της ταινίας.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΕ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ

2010-01-12T01:27:00.004+02:00

Η ομάδα Copyleft και ο Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών ξεκινούν από την Παρασκευή 15/1 τη συγκέντρωση χρήσιμων αγαθών, όπως τρόφιμα, παιδικά παιχνίδια, ρούχα και βιβλία, τα οποία θα διατεθούν σε συνανθρώπους μας που τα έχουν ανάγκη.

Μπορείτε να φέρετε ότι από τα παραπάνω θέλετε στα γραφεία του Συλλόγου Σικυωνίων Πολιτών, Μεταμορφώσεως Σωτήρος & Κροκιδά 10, Κιάτο.
Τα γραφεία θα είναι ανοιχτά μέχρι τέλος Γενάρη κάθε Παρασκευή 6-9 μ.μ. και Σάββατο 10-1 π.μ.
Τηλ. επικοινωνίας για αυτές τις ώρες: 27420-27166

00's:Όταν διαλύθηκαν οι ψευδαισθήσεις.

2010-01-11T16:35:00.001+02:00

Η δεκαετία του 2000 αποτελεί παρελθόν πλέον,τα προβλήματα όμως που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε παραμένουν,γιγαντωμένα όσο ποτέ.Αλλά ας τηρήσουμε το πεπατημένο μονοπάτι της νοσταλγίας,στρέφοντας τη ματιά μας σε μεγάλα γεγονότα της περασμένης δεκαετίας,συγκεκριμένα εξετάζοντας μια κοινή συνέπεια τους,αγνοημένη από τους κυρίαρχους θεσμούς πληροφόρησης και παραγωγής ιδεών.Μιλώ για την διάλυση των ιδεολογημάτων-ψευδαισθήσεων που κυριαρχούσαν στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο,καθόριζαν τα πλαίσια συζήτησης,πολλές φορές ακόμα και τα πλαίσια του πολιτικοκοινωνικού αγώνα (η συμβίβαση με τα προαναφερθέντα πλαίσια αποτελεί ένα απο τα μεγάλα σφάλματα της αριστεράς) και απολάμβαναν την ισχύ θέσφατου,μη επιδεχόμενα κριτική.Ιδεολογήματα και θεσμοί που είχαν αναχθεί σε μεταφυσικές έννοιες,σχεδόν θρησκευτικές.Ελεύθερη αγορά,νεοφιλευθερισμός,ο ρόλος της ευρωπαικής ένωσης,ειρήνη στη Μέση Ανατολή,και άλλες έννοιες που θα εξετάσουμε παρακάτω, αποδομήθηκαν και σε αρκετές περριπτώσεις,κατέρρευσαν.

Ψευδαίσθηση 1:Ευρωπαική Ένωση
Κακή δεκαετία για την ΕΕ...Συνήθως σε ρόλο κομπάρσου η Πόντιου Πιλάτου.Μετά τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς και τα αξέχαστα ανδραγαθήματά της,ήρθε η Αμερικάνικη εισβολή στο Αφγανιστάν.Καμία εναντίωση στην εισβολή από μέρους της,ούτε καν η προβολή κάποιων αιτημάτων που θα καθιστούσαν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα του αφγανικού λαού.Όσο αφορά την αναίτια και παράνομη εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ και τη σφαγή που ακολούθησε και εξακολουθεί ακόμη,πολλά μέλη της ΕΕ συμμετείχαν πρόθυμα,υιοθετώντας τον πατροπαράδοτο ρόλο του υπηρέτη του αφεντικού.Στις πρώτες ελεύθερες παλαιστινακές εκλογές,το 2006,αφού οι παλαιστίνιοι εξέλεξαν όχι τους εκλεκτούς της Ουάσιγκτον,αλλά τη Χαμάς,η ΕΕ επέβαλε εμπάργκο στα κατεχόμενα,στραγγαλίζοντας έτσι τον πάμφτωχο πληθυσμό που βασίζεται αποκλειστικά στη ξένη ανθρωπιστική βοήθεια για να ζήσει.Οι παλαιστίνοι ψήφισαν του λάθος ανθρώπους,και έπρεπε να τιμωρηθούν.Αλλά και στο εσωτερικό της ΕΕ,οι τριγμοί και οι εντάσεις ήταν κάτι παραπάνω από κυρίαρχοι.Η συνθήκη της Λισαβόνα έφερε την ΕΕ στα όρια της,παρότι εν τέλει εγκρίθηκε μετά από το δεύτερο(!) ιρλανδικό δημοψήφισμα.Συμπερασματικά,η ΕΕ απομακρύνθηκε από τον ρόλο του αυτόνομου πολιτικού παίκτη στη διεθνή σκακιέρα,προοπτική που ευαγγελίζονταν μέχρι πρότινως πολλοί ευρωπαιστές.Η ΕΕ αποτελεί στη παρούσα φάση έναν οικονομικό γίγαντα,αλλά έναν πολιτικό και ηθικό νάνο.
Ψευδαίσθηση 2:Ελεύθερη-αγορά-Νεοφιλελευθερισμός
Η αλλιώς:''Κάποιος πρέπει να πεθάνει για την ετήσια ανάπτυξη του 3%.Το δόγμα-θέσφατο της ελεύθερης αγοράς,του αόρατου χεριού της οικονομίας που ρυθμίζει πάντα,των ιδιωτικοποιήσεων,της ανάπτυξης του 3%(πόσες φορές δεν ακούσαμε ότι:''Θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι,καθώς η στόχος της ετήσιας ανάπτυξης του 3% επιτεύχθηκε''?) που στραγγίζει τη γή και εξαθλιώνει τους ανθρώπους,δέχτηκε τα σοβαρότερα χτυπήματα στην ιστορία.Από τον Ιανουάριο του 2000 ήδη,οι κινηματικές δράσεις ενάντια στη ιδιωτικοποίηση του νερού ενός λαού,του λαού της Βολιβίας,και η εκλογή του Έβο Μοράλες,έδειξαν τον δρόμο της πάλης ενάντια σε διαφθαρμένες κυβερνήσεις και υπερεθνικές.Η Αργεντινή,χωρα-μοντέλο εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων οικονομικών δογμάτων,με την οικονομική κατάρρεσή της και την αξιοθαύμαστη ριζοσπαστικοποίηση που ακολούθησε σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας,σκόρπισε ακόμη περρισότερες αμφιβολίες για την ορθότητα των επιταγών της ελεύθερης αγοράς.Η εξέγερση της Οαχάκα,ο Ισημερινός,η Βενεζουέλα,αποτέλεσαν τόποι αμφισβήτησης.Φυσικά τα προαναφερθέντα αναφέρθηκαν από τα κυρίαρχα ΜΜΕ ως ''ταραχές'' η ''ακατανόητα λατινοαμερικάνικα γεγονότα'',αρνούμενα εκκούσια να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα το προβληματισμό.Τελειώνοντας αυτό το κομμάτι,δεν γινεται να μην αναφερθούμε φυσικά στο ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης,η οποία αποτέλεσε τη ταφόπλακα του νεοφιλελευθερισμού και της ελευθερης αγοράς.Οι τράπεζες δέχθηκαν ευχαρίστως κυβερνητική οικονομική βοήθεια,οι δασμοί (αν και παρόντες από χρόνια-παρά τις εξαγγελείες περί του αντιθέτου) απέκτησαν ξανά τη νομιμότητά τους,ενώ οι εθνικοποιήσεις χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και μεγάλων βιομηχανιών κυριάρχησαν.Το ιδεολόγημα της ''ελεύθερης'' αγορά,έπαψε να υπάρχει.Το διασκεδαστικό είναι ότι το φέρετρό της έκλεισαν οι ιδιοι οι ευαγγελλιστές της.
Ψευδαίσθηση 3:Μέση Ανατολή

Δυστυχώς ουσιαστική αλλαγή στη Ισραηλινή και στην πολιτική των ΗΠΑ σε σχεση με τη Μέση Ανατολή δεν ήρθε ποτέ,παρά τα ψεύδη που ακολούθησαν την εκτρωματική συμφωνία του Όσλο.Η συνέχιση της ισραηλινής κατοχής,η αποστέρηση των παλαιστινίων από τα βασικά τους δικαιώματα και ο τεμαχισμός των εδαφών τους από τους αυτοκινητόδρομους του ρατσιστικού κράτους,η συνέχιση των εποικισμών,έφεραν ως αποτέλεσμα το ξέσπασμα της δεύτερης Intifada το 2000,διαλύοντας τις αυταπάτες περί αλλαγής της πολιτικής σε αυτή τη γωνιά του κόσμου.Η εισβολή του Ισραήλ στο Λίβανο το 2006,η οικοδόμηση του τείχους και ο περσινός βομβαρδισμός της Γάζας κατέστησε σαφές ποιός επιθυμεί την ειρήνη και ποιός όχι.
Ψευδαίσθηση 4:Κλιματική αλλαγή

Επιτέλους,η ανθρωπότητα δείχνει να συνειδητοποιεί ότι ο δρόμος της καπιταλιστικής διαρκούς και απερίσκεπτης ανάπτυξης,κάποια στιγμή θα τη σκοτώσει.Θα αποφύγουμε να αναλύσουμε τη μετατροπή του περιβαλλοντικού θέματος σε κυρίαρχο πρόταγμα πολλών κομματιών της κοινωνίας,για να εστιάσουμε σε ένα πολύ σημαντικότερο θέμα που αποφεύγεται να θιχτεί από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και επικοινωνίας.Το μάταιο των λεγόμενων ''συσκέψεων κορυφής με αντικείμενο την κλιματική αλλαγή''.Η αποτυχία της συνόδου της Κοπεγχάγης ανέδειξε τα δομικά προβλήματα του κοινωνικοοικονομικού συστήματος,ενός συστήματος που γεννά τη περιβαλλοντική καταστροφή.Πως είναι λοιπόν δυνατόν οι φορείς εξουσίας αυτού του συστήματος,να παράγουν μια συμφωνία αρκετά ριζοσπαστική ώστε να αντιμετωπίσει συνολικά το πρόβλημα?Τέτοιες πρωτοβουλίες,υπό τις παρούσες συνθήκες,είναι καταδικασμένες.Η ψευδαίσθηση ότι η κλιματική καταστροφή μπορεί να αντιμετωπιστεί από τα πάνω,από τους ηγέτες του κόσμου διαλύθηκε.Η αντιμετώπιση των καταστροφικών πολιτικών θα γίνει από τα κάτω,από εμάς,με μεθόδους ριζοσπαστικές,που περιμένουν να τις εφεύρουμε.Αλλά γρήγορα.Ο πλανήτης δεν μπορεί να περιμένει.

Ηλίας Σταθάτος

ΔΗΘΕΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΨΕΥΤΟΔΙΛΛΗΜΑΤΑ

2010-01-11T16:33:00.001+02:00

Αγώνας εναντίον των διοδίων ή υπέρ του τραίνου ;

Οι κινητοποιήσεις ενάντια στα διόδια και την παραχώρηση των εθνικών μας δρόμων σε ιδιωτικές εταιρείες, δεν έρχονται καθόλου σε αντίθεση, με την ανάπτυξη άλλων μέσων μεταφοράς, όπως του τραίνου και δεν πρέπει οι οικολόγοι- πράσινοι να βάζουν τέτοια ψευτοδιλήμματα.

Αφορμή μου έδωσε το άρθρο του Ε. Σπινθάκη στο ecokorinthia.gr στις 19/12/2009, μια μόλις ημέρα μάλιστα πριν την πανελλαδική κινητοποίηση του αγώνα κατά των διοδίων.

Γράφει μεταξύ των άλλων :

«Η γενικευμένη άρνηση καταβολής των διοδίων απλώς θα έχει τις εξής συνέπειες:

Θα αυξήσει την κίνηση σε ένα πολύ επικίνδυνο δρόμο Κόρινθος-Πάτρα και άρα τον κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων.
Θα αυξήσει την κατανάλωση των υγρών καυσίμων και άρα των αερίων που προκαλούν την κλιματική αλλαγή.

Δεν μπορώ να δω τι καλό θα προκύψει για τον πλανήτη αλλά και την καθημερινότητά από την (αναγκαστική ενδεχομένως) αύξηση της αυτοκίνησης που οδηγούν αιτήματα όπως “όχι διόδια”. Κίνημα εγώ εννοώ την συμμαχία ανθρώπων πάνω στην βελτίωση της καθημερινότητας. Νομίζω πως πρέπει ως κοινωνία να πάμε πλέον ένα βήμα παρακάτω. Να θίξουμε δηλαδή το ζήτημα της ποιότητας στην μετακίνηση, δηλ. “ασφάλεια, άνεση, μη ρύπανση”.

Η λύση λοιπόν δεν μπορεί να είναι η αυτοκίνηση, ούτε μέτρα που την ενισχύουν, αλλά ο σιδηρόδρομος. Ας διεκδικήσουμε επενδύσεις και έργα σε όλο το σιδηροδρομικό δίκτυο της Πελοποννήσου.»

Το άρθρο για να στηρίξει το δήθεν οικολογικό ψευτοδίλλημα καταφεύγει σε ανακρίβειες και παραπλανητικά άλματα, όπως :

1) Από πού προκύπτει ότι η άρνηση καταβολής διοδίων θα αυξήσει την κίνηση των αυτοκινήτων στις εθνικές οδούς και μαζί με αυτό τα αέρια που προκαλούν την κλιματική αλλαγή ;

Η αλήθεια είναι ότι λόγω της αύξησης των διοδίων δημιουργείται επιπλέον πρόβλημα αφού η κίνηση των οχημάτων αυξάνεται δραματικά στο υπόλοιπο υποβαθμισμένο δίκτυο των νομών ακριβώς για να μην πληρώσουν-παρακάμψουν τα διόδια με αποτέλεσμα κυκλοφοριακά προβλήματα, αύξηση ρύπων κλπ.

2) Από πού προκύπτει ότι ποιότητα στις μετακινήσεις δεν μπορούν ή δεν πρέπει να έχουν ή να διεκδικούν όσοι μετακινούνται με αυτοκίνητο ;

Η αλήθεια είναι ότι την ασφάλεια, την άνεση και την λιγότερη ρύπανση την εξασφαλίζει ένα σύγχρονο οδικό εθνικό και επαρχιακό δίκτυο δρόμων που θα τηρεί τις Ευρωπαϊκές προδιαγραφές και μάλιστα χωρίς χαράτσι για να πας από την Κόρινθο στην Πάτρα.

3) Από πού προκύπτει ότι όσοι μετακινούνται με αυτοκίνητο και δεν θέλουν τα διόδια και την παραχώρηση των εθνικών μας δρόμων είναι κατά τις ανάπτυξης και άλλων μέσων μεταφοράς όπως του τρένου και όχι μόνον ;

Η αλήθεια είναι ότι τα τρένα και το σιδηροδρομικό δίκτυο θέλουν εκσυγχρονισμό, επέκταση και επαναχάραξη του δικτύου σε ορισμένες περιπτώσεις για να μην περνούν μέσα από τις πόλεις και τις κόβουν στα δύο και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η επέκταση του προαστιακού (θετικότατο έργο) που έφτασε μέχρι το Κιάτο έφερε πάρα πολύ μικρή μείωση της μετακίνησης με το αυτοκίνητο.

Επιπλέον δεν βρίσκει να πει τίποτα ο συντάκτης του άρθρου

για την σκανδαλώδη εκχώρηση των δημόσιων δρόμων σε ιδιώτες που μαζί ψήφισαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ;
για τις αποικιακές συμβάσεις που επιτρέπουν σε ιδιωτικές εταιρείες να τοποθετούν διόδια μετωπικά και πλευρικά, όπου και όσα θέλουν, καθώς και να αυξάνουν κάθε χρόνο τις τιμές των διοδίων ;
για τις ευθύνες των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για την άθλια κατάσταση των εθνικών και επαρχιακών οδών που οδηγούν σε εκατοντάδες θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα ;
για το ΑΙΤΗΜΑ δρόμοι ελεύθεροι για όλους ;

Μακάρι να υπάρξουν και άλλα τέτοια κινήματα για μεγάλα, μικρά ή τοπικά προβλήματα που θα ενώνουν ανθρώπους, θα τους σηκώνουν από τον καναπέ και θα τους κάνουν ενεργούς πολίτες.

Λεωνίδας Φωτιάδης

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Το απέναντι παράθυρο (La finestra di fronte)"

2010-01-10T23:49:00.004+02:00

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

2010-01-05T10:55:00.000+02:00

Απο παρέμβαση εργαζομένων στο χώρο του βιβλίου για το τρόπο εργασίας στους "πολυχώρους μεγάλων εταιρειών"

2010-01-04T13:55:00.006+02:00

PUBLIC:ζήσε την εμπειρία του Public και η δουλειά θα είναι σαν PARTY!
MΑΝΑΤΖΕΡ:-Σε ποιά βιβλιοπωλεία δούλευες;
ΒΙΒΛΙΟΥΠΑΛΛΗΛΟΣ:-Στον Π., στον Π. και στο f.
Μ: -Eδώ έχουμε εντελώς διαφορετική φιλοσοφία από αυτά, εδώ βλέπουμε τον κόσμο πρώτα σαν επισκέπτη. Συνήθως δεν παίρνουμε παλιότερους γιατί είναι εκπαιδευμένοι στη νοοτροπία των προαναφερθέντων.(εξήγηση συστήματος καθοδήγησης πελάτη)Αν κάποιος θέλει πολύ συγκεκριμένα πράγματα, θα πάει π.χ. στην “Πολιτεία” για λογοτεχνία, στον “Ελευθερουδάκη” για ξενόγλωσσα .Εμείς εδώ, θέλουμε να τους κάνουμε να αισθάνονται άνετα για να τους τσιμπάμε τα φράγκα... σαν να έρχονται σε πάρτυ και βρίσκουν συνέχεια πράγματα.Πες οτι κάνεις πάρτυ σπίτι σου και στέκονται μπροστά στην βιβλιοθήκη, άνθρωποι που δεν τους γνωρίζεις και ήρθαν μαζί με φίλους σου. Εσύ πρέπει να πάρεις ένα βιβλίο και να τους ψαρώσεις ρωτώντας αν το ξέρουν. Πρέπει να τους δώσεις σημασία χωρίς να τους αφήσεις.Αν σε προσλάβουμε, μην σε δω να κάθεσαι στο “info-point” την στιγμή που έχει κόσμο μπροστά στην βιβλιοθήκη, την γάμησες!Όταν θα έρχεσαι για δουλειά θα ξεχνάς τα προβλήματά σου (σε χώρισε η γκόμενα, κ.λ.π.) και θα έρχεσαι έτοιμος για ΠΑΡΤΥ...
Εδώ τώρα, αν δω κάποιον υπάλληλο με κατεβασμένα μούτρα, τον στέλνω στην είσοδο να υποδέχεται τον κόσμο μέχρι να τον δώ να αλλάζει διάθεση και τότε τον επιστρέφω στο τμήμα του.Είσαι διατεθειμένος γι’αυτήν τη φιλοσοφία, να αφήσεις πίσω σου αυτά που σου έμαθαν οι άλλοι;
B: -Nαι
M: -Aς υποθέσουμε τώρα πως έρχεται μια ηλικιωμένη κυρία να της πουλήσεις, τι θα της προτείνεις;
Β: -Υποθέτω αυτό (λέει έναν τίτλο).
Μ: -Θα πρέπει πρώτα να μάθεις τα ενδιαφέροντά της, μπορεί να μαγειρεύει -οπότε την πας στη μαγειρική. Το ζήτημα είναι να μην φύγει με άδεια χέρια. Αν τώρα σου ζητήσουν κάτι που δεν έχουμε (άσε αυτά που ξέρεις με τις παραγγελίες) τους δίνεις κάτι παρεμφερές. Το ζήτημα είναι να ΑΓΟΡΑΣΕΙ κάτι τώρα, δεν μας ενδιαφέρει η παραγγελία - αν είναι έτσι πετάγεται στους πιο εξειδικευμένους και το παίρνει. Εμείς είμαστες πιο γενικοί, προσπαθούμε να παίξουμε με όλους, κατάλαβες.
Β:-Nαι...
Μ:- Δεν ξέρω αν θα σε πάρουμε και για πόσο, δεν ξέρω αν θα είσαι εποχιακός ή ορισμένου χρόνου. Θα περάσεις δοκιμαστική περίοδο για να δούμε αν μας κάνεις. Έτσι και αλλιώς, οι καλύτεροι θα ΛΑΜΨΟΥΝ! Θα καλέσεις λοιπόν ΕΣΥ από βδομάδα να μάθεις τι αποφασίσαμε, ok?

*Aληθινός διάλογος μεταξύ ενός συναδέλφου και του μάνατζερ της εταιρίας PUBLIC (ιδιοκτησίας Γερμανού) κατά τη διάρκεια συνέντευξης για την θέση του βιβλιοϋπαλλήλου. Ο συνάδελφος ευτυχώς δεν έκανε για την δουλειά, όμως ο παραπάνω διάλογος είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικός για τον τρόπο που τα αφεντικά μέσω των “επιστημών του μάρκετινγκ & μάνατζμεντ” προσπαθούν να ορίσουν εκ νέου τους όρους υπάρξης μας στους εργασιακούς χώρους με ποικίλα προσχήματα. Οι όροι αυτοί μοιάζουν περισσότερο με όρους συμμετοχής σε περιπετειώδες παιχνίδι “κοινωνικότητας” παρά με αυτά που έκαναν τα αφεντικά ως τώρα. Δηλάδη “και καλά” απλή συνεργασία και αλληλεξάρτηση για το καλό της εταιρίας (δηλ. του αφεντικού). Αυτό που θέλουν τα εξαρτημένα -από την ντόπα του μάρκετινγκ & μάνατζμεντ- αφεντικά είναι να γίνεσαι περισσότερο η δουλειά σου και να το χαίρεσαι. Θέλουν την προσωπικότητά σου αφηρημένα συνδεδεμένη με τις πωλήσεις προϊόντων συμμετέχοντας στον “κοινό” εταιρικό αγώνα, χωρίς να δίνεις σημασία στον τρόπο παραγωγής. Θέλουν να διαγράψεις συνειδησιακά την ταξική σου θέση για να συνεχίζει να αναπτύσσεται η παρακάτω λογική στους εργασιακούς χώρους. Η εκτόνωση της πίεσης από το αφεντικό σου σαν δημιουργικότητα, στην υπηρεσία των στόχων του σέιλς μάνατζερ, του πρέντα κοντρόλ σουπερβάιζορ κ.λ.π...
απο αφίσα των "εργατρίων-εργατων στο χώρο του βιβλίου"

AS PERIMENOYN OI GYNAIKES

2009-12-31T12:16:00.003+02:00

Το ψαράκι της γύαλας,Μάριος Χάκκας

2009-12-29T00:59:00.001+02:00

Ο άνθρωπος, με τη φραντζόλα υπομάλης, είναι ο ίδιος που πριν δύο χρόνια περίπου κρατούσε καρπούζι. Τότε ήταν Ιούλιος! και φυσικά υπήρχαν καρπούζια, ενώ τώρα Απρίλης και πήρε φρατζόλα. Βέβαια και καρπούζια να υπήρχανε, πράγμα αφύσικο για μήνα Απρίλη, αυτός πάλι για φρατζόλα στο φούρνο θα πήγαινε, όπως άλλωστε όλος ο κόσμος.

Μέσα στο γενικό πανικό, πέσαν όλοι στα τρόφιμα. Περίμενε κι αυτός κάπου μισή ώρα σειρά και στο τέλος βρέθηκε με μια ζεματιστή φρατζόλα στο χέρι. Άλλοι παίρνανε τρεις και τέσσερες, αυτός μόνο μία. Για τη δουλειά που την ήθελε και μία αρκούσε. Την έβαλε κάτω από τη μασχάλη και πήρε τους δρόμους.

Το σωστό είναι όταν κάποιος κρατάει μία φρατζόλα, να πηγαίνει στο σπίτι του. Όμως ο δικός μας δεν μπορούσε να πάει. Στη συνοικία που έμενε, από τα χαράματα είχαν αρχίσει συλλήψεις και μόλις πρόλαβε να ντυθεί βιαστικά, πετάχτηκε έξω και ξεμάκρυνε γρήγορα, αναζητώντας τοπίο κατάλληλο αντικείμενο για καμουφλάζ στις κινήσεις του.

Σ' όλους τους ανθρώπους, ακόμα και στους πρωτόγονου ς, είναι γνωστή η αξία χρήσης των αντικειμένων. Στις προηγμένες εμπορευματικές κοινωνίες τα πράγματα φυσικά έχουν και μια άλλη αξία, την ανταλλακτική, όπως συνήθως τη λένε. Στην Ελλάδα εκτός απ' αυτές τις δύο γνωστές και πολυσυζητημένες αξίες έχει ανακαλυφθεί και μια τρίτη: Η παραλλακτική, που παίζει σημαντικό ρόλο στις έκτακτες περιστάσεις που ζει τόσο συχνά αυτός ο τόπος. Είναι δε η παραλλακτική αξία ενός πράγματος απευθείας ανάλογη της εφευρετικότητας του παραλλάκτη και της αντίληψης του αστυνομικού οργάνου που επιχειρεί να παραπλανήσει. Δηλαδή, όσο πιο ατσίδας είναι ο αστυνομικός, τόσο πιο πειστικό πρέπει να είναι το αντικείμενο που κρατάει ο παραλλάκτης στα χέρια του, για να λειτουργήσει ο νόμος της παραλλαγής.

Στα Ιουλιανά, πηγαίνοντας ο άνθρωπός μας στις συγκεντρώσεις είναι αλήθεια, πάντα στα άκρα, κρατούσε κι ένα καρπούζι. (Αξία παραλλαγής). Αν γινόταν καμιά φασαρία, γλιστρούσε, δείχνοντας στους αστυνομικούς το καρπούζι: «Είμαι ένας φιλήσυχος άνθρωπος και πάω στο σπίτι μου».

Πραγματικά, πήγαινε σπίτι, φορούσε πιζάμες, παντόφλες, κι εκεί στη βεράντα, έκοβε το καρπούζι και το 'τρωγε, (αξία χρήσης πια τώρα), μέχρι που έκανε τις φλούδες του πάπυρο. Αυτό ήταν και το βραδινό του. Τα τελευταία χρόνια, σαβουρώνοντας ό,τι του λάχαινε, είχε παραβαρύνει από σάλτσες κι αποφάσισε να κάνει δίαιτα. Όμως η κοιλιά κρέμονταν πάντα εκεί μπροστά του μακρουλό καρπούζι, κι όσο κι αν έλεγε ν' αρχίσει την επομένη ασκήσεις, αυτές ποτέ δεν γινόντανε. Βαριόντανε. Βαριόντανε ν' ασχοληθεί ακόμα και με τα φερ-φορζέ, στολίδι της βεράντας του, γιατί το θέλανε πια ένα πέρασμα λευκή λαδομπογιά. Ήταν και το χρυσόψαρο στη γυάλα, και κάθε τόσο έπρεπε ν' αλλάξει το νερό, μια ασχολία κι αυτή' που του φαινόνταν βαρετή.

Τα τελευταία χρόνια είχε κι αυτός την Καπούη του: Ένα σπιτάκι με βεράντα που έβλεπε προς το βουνό. Αφού έζησε τη μισή ζωή του σε θαλάμους φυλακής και σε τσαντήρια εξορίας, μετά από τόσες στερήσεις, όταν κάποτε βρέθηκε ελεύθερος, μπλέχτηκε με κάτι οικόπεδα, κέρδισε ξαφνικά μερικά λεφτoυδάκια κι αγόρασε αυτό το σπιτάκι όπου και ζούσε μονάχος.

Για παντρειά δεν αποφάσιζε. «Δεν ξέρεις τι γίνεται πάλι», έλεγε κάθε φορά που του φέρναν εκεί την κουβέντα. «ο γάμος σε δένει με τούτον τον κόσμο, ευθύνες, παιδιά. Εγώ έχω ένα παρελθόν κι ένα αβέβαιο μέλλον».

Κι όμως, έστω χωρίς γάμο μα με μόνο το σπίτι, δημιουργούσε γερό δέσιμο με τούτον τον κόσμο κι αγεφύρωτο χάσμα με το παρελθόν. Γιατί δεν ήταν μόνο οι τέσσερεις τοίχοι στολισμένοι με κάδρα, παράθυρα δίχως κάγκελα και μια πόρτα που την άνοιγε όποτε ήθελε, δεν ήτανε φυσικά αιτίες να ξεκόψει από την παλιά του ζωή μόνον αυτά. Ήταν κι ένα σαλονάκι δανέζικο. Ήταν κι ένα κρεβάτι μ' αναπαυτικό στρωματέξ. Σόμπα στα χειμωνιάτικα βράδια, ψυγείο για τα καυτά καλοκαίρια, παγάκια, και μια σειρά άλλα ψιλοπράγματα εκ πρώτης όψεως που δεν είχε συναντήσει στους ηρωικούς αλλά τόσο σκληρούς χώρους της νιότης του.

Είναι αλήθεια, καλά καλά δεν είχε ξεκόψει με το παρελθόν. Όσο μπορούσε συνέχιζε, πηγαίνοντας στις συγκεντρώσεις, παραγγελτικά φυσικά, δίνοντας τακτικά τη συνδρομή του κι ακούγοντας στο πικάπ δίσκους που αποκλειστικά αναφέρονταν σε κείνα τα δύσκολα χρόνια.

Ήταν ωραία ν' ακούς στους δίσκους για καημούς και στερήσεις, για μια υπεράνθρωπη προσπάθεια, άσχετα αν δεν κατάληξε κάπου, για μια στάση ηρωική που μετείχε κι ο ίδιος. Ήταν πολύ ωραία να κάθεσαι στη σαιζ λογκ και ν' αναπολείς ακόμη και τους περασμένους πόνους σου, απαλότεροι τώρα, τυλιγμένοι στο μύθο, σα να μη συνέβηκαν σε σένα τον ίδιο. «Ε, πάει περάσανε όλα. Δύσκολα χρόνια, αλλά είχε μια ομορφιά αυτή η ιστορία». Ήταν καλά μέσα στο σπίτι του με τις αναμνήσεις και το πικάπ' ήταν πολύ καλά έτσι που ζούσε, τι αρχίσανε πάλι να πάρει ο διάβολος, τι φταίει να παίρνει πάλι μπάλα τους δρόμους;

Ήταν μια χαρά βολεμένος και τώρα το κυνηγητό και πού να πάει; Ποια δύσπιστη πόρτα να χτυπήσει, που όλοι, συγγενείς, γνωστοί, φίλοι, θα είχανε την ίδια αιτία; Πολλοί απ' αυτούς τώρα θα 'ταν κιόλας πιασμένοι κι άλλοι ίσως τριγυρίζουν όπως κι ο ίδιος με μια φρατζόλα στο χέρι.

Έκανε ένα μεγάλο κύκλο μακριά απ' το κέντρο. Πέρασε Βύρωνα, Δάφνη κι έπεσε στην Καλλιθέα. Ήταν μια καλή άσκηση. Είχε καιρό να περπατήσει τόσο πολύ. Κι ήταν ένα φωτεινό πρωινό, λες επί τούτου φτιαγμένo για ένα μεγάλο περίπατο. Ασυναίσθητα άρχισε να τσιμπάει τη γωνιά της φρατζόλας, ενώ ταυτόχρονα του 'ρθανε αισιόδοξες, σκέψεις: «Μπα, δεν κρατάει για πολύ αυτή η κατάσταση. Όπου να 'ναι θα πέσουν».

Τώρα όποιος θα 'θελε να ψιλοκοσκινίσει αυτό το απόφθεγμα θα παρατηρούσε ότι η αοριστία της πρώτης πρότασης συνεχίζεται μέσα στη δεύτερη κι αυτό οφείλεται στη χρησιμοποίηση τρίτου προσώπου. Βέβαια, η χρήση πρώτου προσώπου και μάλιστα ενικού αριθμού στη συγκεκριμένη περίπτωση, θέλει καρδιά και προσωπική προπαρασκευή για τέτοιο ενδεχόμενο.

«Πώς θα πέσουν;» άκουσε μια φωνή μέσα του, «όπως τα ώριμα φρούτα

από μόνα τους ή τινάζοντας το δέντρο γερά;». «Θα τους ρίξει ο λαός», διόρθωσε πικραμένος λιγάκι, γιατί ήτανε δεδομένο ότι θεωρούσε τον εαυτόν του ένα μ' αυτό το λαό κι επομένως δεν έβγαζε την ουρά του απ' έξω. Ναι, αλλά τότε, έπρεπε να κινηθεί προς το κέντρο εκεί που μπορούσε να διαδραματιστούν γεγονότα, να συμμετάσχει σ' αυτά ή μήπως πίστευε στη θεωρία της πρωτοπορίας (τα στελέχη χρειάζονται) κι έπρεπε να φυλαχτεί;

«Δεν μπορώ» σκέφτηκε, «προς το κέντρο δεν πάνε τα πόδια μου. Όσο κι αν το βλέπω σωστό, μου είναι αδύνατο. Ας ενεργήσουν οι άλλοι, ας κατεβούνε στο κέντρο οι νέοι».

Είχε φτάσει σε μια περιοχή που κατοικούσε μια μακρινή εξαδέλφη του. Δίστασε να πάει προς το σπίτι της. Όμως το στόμα του ήταν πικρό απ' τα τσιγάρα και του χρειαζόντανε ένας καφές. Τελικά τ' αποφάσισε.

- Τι γίνεται; ρωτούσε της ξαδέρφης ο άντρας, γερό παλικάρι και γερό μεροκάματο.

- Τι γίνεται; ρώτησε κι ο ίδιος μην ξέροντας τι ν' απαντήσει.

- Θα 'χει την Κυριακή ποδόσφαιρο άραγε;

- Πού να ξέρω; είπε εκείνος που ερχόνταν απ' έξω.

- Τι μας βρήκε! Τι μας βρήκε! έκανε απελπισμένος ο άλλος κι έπιασε

το μέτωπό του. Έχεις και το ραδιόφωνο, μόνο εμβατήρια παίζει. Για τα γήπεδα τίποτε.

Ο δικός μας ρούφηξε καυτό τον καφέ του, προσπαθώντας να γλιτώσει το γρηγορότερο από της εξαδέλφης τον άντρα κι από τα άσματα του ραδιοφώνου, και πετάχτηκε πάλι στο δρόμο, αυτή τη φορά μ' ένα νευρικό, σβέλτο βήμα. Πρώτη φορά περπατούσε μ' αυτό τον τρόπο κι απορούσε κι ο ίδιος όταν τσάκωσε τον εαυτό του να δουλεύει μέσα του το εμβατήριο, θα μπορούσε να πει πως το σιγομουρμούριζε κιόλας;

Το πυροβολικό, το πυροβολικό,

το πυροβολικό, πολύ το αγαπώ.

Παρατήρησε ότι κι ένας άλλος άνθρωπος που βάδιζε μπρος του πήγαινε με τον ίδιο ρυθμό, τον ίδιο βηματισμό, λες και μικροσκοπικά μεγάφωνα κολλημένα εκεί δίπλα στ' αυτιά του μετέδιδαν το γνωστό εμβατήριο. Ήταν φορτωμένος μια τσάντα φίσκα με τρόφιμα κι αυτό κάθε φορά τον έκανε να χάνει το βήμα του. Όμως αμέσως ένα πηδηματάκι κουτσό, και το έβρισκε. Τον πήρε από πίσω. Δύο τετράγωνα παραπέρα τον ρούφηξε μια πόρτα. Αυτόν θα τον περίμενε ίσως μια γυναίκα με τα νυχτικά, ο απέναντι γείτονας για κανένα ουζάκι, ο μπατζανάκη ς μ' έτοιμο στρωμένο το τάβλι. Τίποτε δεν άλλαξε γι' αυτόν. Μόνο ένα κουτσό βηματάκι κι αμέσως ήτανε με το ρυθμό της ημέρας κι αυτό του επέτρεπε να κοιμάται στο σπίτι του.

Γιατί λοιπόν να μην κάνει κι ο ίδιος αυτή τη μικρή προσαρμογή, πάντα θα περπατούσε παράταιρα; Ένα τίποτε είναι η αποδοχή της κατάστασης κι έπειτα γυρίζεις στο σπίτι σου. Βέβαια μπορεί εκεί να μην τον περίμενε μια γυναίκα με το νυχτικό, ένας μπατζανάκη ς, οι γείτονες να κάνουν παρέα, όμως είχε εκείνο το ψαράκι στη γυάλα, και ποιος θα του αλλάζει το νερό; Είναι μια ζωούλα κι αυτό, έχει ευθύνη. Το φαντάζονταν να κόβει βόλτες στο στενό χώρο της γυάλας. Έκανε όλο χάρη κινήσεις, δείχνοντας τη χρυσή του κοιλιά, πότε τα πλαϊνά του πτερύγια. Το στόμα του ανοιγόκλεινε ρυθμικά. Και ξαφνικά η αναπνοή του γινόντανε γρήγορη, ασφυκτιούσε. Τώρα σπαρτάραγε, πνίγονταν, έπεφτε μολύβι το σώμα του στον πάτο της γυάλας.

Έβγαλε το μαντίλι απ' την κωλότσεπη και σφούγγισε το ιδρωμένο του μέτωπο. «Δε γίνεται» σκέφτηκε, «πρέπει να πάω». Έπρεπε να νοιαστεί το ψαράκι. Το μόνο που μπορούσε να κάνει αυτή την κρίσιμη μέρα ήταν ν' αλλάξει στο ψάρι νερό. Για τ' άλλα τα σοβαρά και μεγάλα, δεν είχε δύναμη.

Επέστρεφε μέσα στο απριλιάτικο απόγευμα σπίτι του κι ήταν παρμένη η απόφαση. Εκεί θα κλειδώνονταν κι ας έρχονταν από εκεί να τον πάρουν.

Σουρουπώνοντας έμπαινε στην Καισαριανή.

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Η ζωή είναι ένα θαύμα"

2009-12-28T13:25:00.004+02:00

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

Και κάτι για τα Χριστούγεννα

2009-12-26T22:58:00.003+02:00

ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΞ
Θαυμάζουν τον Τσε Γκεβάρα, μελετούν μαρξισμό, κατεβαίνουν στις πορείες του Πολυτεχνείου, ήταν παρόντες στη Γένοβα το 2001, έκαναν απεργία πείνας για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και συμφωνούν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού. Αυτοί είναι παπάδες ή εγώ βρίσκομαι σε απόλυτη σύγχυση;

Στο γραφείο που στεγάζει την Κίνησή τους, κάπου στην πλατεία Κάνιγγος, παθαίνω αλλεπάλληλα σοκ. Ισως γιατί δενπήγα ποτέ στη Λατινική Αμερική, ώστε να συναντήσω κάποιον ιερέα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, και γιατί ο παπα-Ανυπόμονος του ΕΛΑΣ είναι για μένα απλώς μια φωτογραφία. Ομως, ο παπα-Χρήστος Ζαρκαδούλας κι ο παπα-Σταύρος Παπαχρήστος μοιάζουν μ’ εκείνους τους παπάδες που, ζωσμένοι φισεκλίκια, βγήκαν στα βουνά του κόσμου για να υπερασπιστούν τους λαούς τους.

Στο δρόμο των πρώτων χριστιανών και ακολουθώντας το παράδειγμα της Παγκληρικής Ενωσης που πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση, το 2004 δημιούργησαν την Παγκληρική Αγωνιστική Κίνηση Κληρικών και Λαϊκών. Εκδίδουν ένα περιοδικό με 9.000 συνδρομητές, συμμετέχουν ενεργά στο μαζικό λαϊκό κίνημα («Ημασταν μπροστά στο προβοκατόρικο κάψιμο του Αγνωστου Στρατιώτη στο πανεκπαιδευτικό, γράψτε αυτό!»), είναι από τους πρωτοπόρους του φιλειρηνικού κινήματος κι έχουν δώσει το «παρών» σε όλες τις πορείες κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από τη Γένοβα μέχρι το Ροστόκ.

Επειτα απ’ όλα αυτά, αναρωτιέμαι πώς δεν σας έχουν αποπέμψει από την Εκκλησία. «Εχουμε δεχθεί απειλητικά τηλεφωνήματα, αλλά διώξεις όχι. Η ανεξέλεγκτη δεσποτική εξουσία των επισκόπων φοβίζει πολλά από τα μέλη και τους φίλους μας, κυρίως τους κληρικούς, και τους απομακρύνει από τη δημόσια δράση. Κάποιοι απ’ αυτούς προσφέρουν στο παρασκήνιο ίσως και περισσότερα από μας που δραστηριοποιούμαστε δημόσια. Σήμερα ένας επίσκοπος έχει την εξουσία να επιβάλλει αργία σ’ έναν παπά χωρίς να είναι καν υποχρεωμένος μέχρις ενός ορίου να αιτιολογήσει την απόφασή του ή να αποφασίζει τις μεταθέσεις των κληρικών και να διαχειρίζεται τα χρήματα της Μητρόπολης. Φυσικό είναι να αισθάνεται όχι απλώς αφεντικό, αλλά αυτοκράτορας».

Προτείνετε ένα διαφορετικό μοντέλο διοίκησης της Εκκλησίας. Με ποιες αιχμές; «Η Εκκλησία φοβάται το λαό, δεν κάνουμε διάλογο ποτέ. Βγαίνουμε απλώς στην Ωραία Πύλη και αγορεύουμε. Ως και τα σωματεία των 50 ατόμων κάνουν συνελεύσεις, προϋπολογισμό, απολογισμό. Σήμερα το εκκλησιαστικό σώμα είναι απονεκρωμένο. Αλλάζουν τα πρόσωπα, αλλά όχι η πυραμιδοειδής δομή της Εκκλησίας. Εμείς, λοιπόν, κατά τα πρότυπα των πρώτων χριστιανών, ζητάμε η Εκκλησία να διοικείται από λαϊκές συνελεύσεις, οι επίτροποι να είναι εκλεγμένοι και ανακλητοί και όλοι οι ιερείς, μέχρι τον ανώτατο, να παντρεύονται».

Αναφέρεστε σε ένα άλλο κοινωνικο-οικονομικό μοντέλο, το οποίο προτείνει το Ευαγγέλιο. Λέτε ότι αποκρύπτεται εδώ και αιώνες. «Ποτέ δεν αναγιγνώσκεται στην Εκκλησία η περικοπή από το 4ο κεφάλαιο των Πράξεων των Αποστόλων, όπου ο Ευαγγελιστής Λουκάς μάς διασώζει το πώς βίωναν οι πρώτοι χριστιανοί την Εκκλησία. Κανείς δεν διατηρούσε ατομική ιδιοκτησία μετά την ένταξή του στην εκκλησιαστική κοινότητα. Είχαν τα πάντα κοινά και ο καθένας έπαιρνε ό,τι χρειαζόταν. Ετσι δεν υπήρχε κανείς ενδεής. Η πρόταση αυτή μπορεί και σήμερα άμεσα να εφαρμοστεί. Τα μέσα παραγωγής να περάσουν σε κοινή χρήση, να ανήκουν στο κοινωνικό σύνολο, χωρίς άρχοντες και υπηκόους».

Μιλάτε για τον κοινωνικό χριστιανισμό; «Ο προσδιορισμός “κοινωνικός” για το χριστιανισμό είναι πλεονασμός. Αυτό που κυρίως χαρακτηρίζει το χριστιανισμό είναι το ενδιαφέρον του για την κοινωνία, για τα προβλήματά της, και ο αγώνας για την επίλυσή τους, για την οικοδόμηση της κοινωνίας της αγάπης. Αυτά ισχύουν για τον χριστιανισμό του Ευαγγελίου. Αν σήμερα απαιτείται ο προσδιορισμός “κοινωνικός” για να καταδείξει το ενδιαφέρον κάποιων χριστιανών για την κοινωνία, μάλλον πρέπει να κάνει κάποιους να προβληματιστούν για το πώς φθάσαμε σ’ αυτό το σημείο. Ο χριστιανός απευθύνεται στον άνθρωπο όχι ως άτομο αλλά ως πρόσωπο, και για τον μαρξισμό ο άνθρωπος υπάρχει ως κοινωνικό ον. Νομίζουμε, είναι ένα σημείο συνάντησης».

Τι σχέση μπορεί να έχει ο επιστημονικός υλισμός με τον Θεό; «Δεν νομίζουμε ότι ο μαρξισμός, ως επιστήμη, μπορεί να έχει θεολογία όπως την εννοούμε εμείς. Αν ονομάζουν κάποιοι “μαρξιστική θεολογία” τον τρόπο χρήσης του μαρξισμού από κάποιες ομάδες ή πρόσωπα, ή και την ερμηνεία του κόσμου από τον μαρξισμό, αυτό δεν μας αφορά. Χρησιμοποιώντας όρους τού σήμερα, θα μπορούσαμε να ονομάσουμε την πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων “όαση κομμουνισμού μέσα στη δουλοκτητική κοινωνία”. Κάποιοι αποκαλούν το μαρξισμό “χριστιανισμό χωρίς μεταφυσική”. Νομίζουμε ότι αυτός ο ορισμός βρίσκεται κοντά στην πραγματικότητα και κάνει σαφές και το βασικό σημείο απόκλισης. Φυσικά, μιλάμε για χριστιανισμό και μαρξισμό που δεν έχουν στρεβλωθεί. Για μας απορίας άξιον είναι όχι η συμπόρευση χριστιανών και μαρξιστών, αλλά το πώς χριστιανοί στηρίζουν πολιτικές και κοινωνικο-οικονομικά συστήματα, όπως αυτό του καπιταλισμού, που βρίσκονται σε ευθεία σύγκρουση με τη διδασκαλία του Ευαγγελίου».

Είστε, λοιπόν, αριστεροί. «Είμαστε υπέρ αδυνάτων. Δεν είμαστε πολιτικό κόμμα· στην Κίνησή μας συμμετέχουν ανθρωπιστές, μαρξιστές, τροτσκιστές…»

Ο χριστιανισμός έχει κατηγορηθεί ότι με την υπόσχεση ενός μετά θάνατον παραδείσου ακυρώνει την πάλη στο εδώ και το τώρα. «Χριστιανοί και μαρξιστές πρέπει να αγωνιστούμε για μιαν άλλη κοινωνία, όπου ο άνθρωπος θα ζει ευτυχισμένος εδώ και τώρα, μέσα στον υπάρχοντα κοσμοχώρο. Απαιτούνται αγώνες. Σύγκρουση με το εκκλησιαστικό και το κοσμικό κατεστημένο. Ανατροπή των εμποδίων που δεν αφήνουν ο κόσμος να γίνει πιστή εικόνα των εσχάτων (σ.σ.: στη Θεολογία αυτός είναι ο ορισμός του παραδείσου). »Χρειάζεται να απαρνηθούμε τον εαυτό μας και να αγαπήσουμε παράφορα τον άλλον, αυτόν που δεν γνωρίσαμε ακόμη, αυτόν που έχει ανάγκη. Στο πρόσωπο του πάσχοντος βλέπουμε τον Χριστό. Η διοικούσα Εκκλησία πιστεύει στην ελεημοσύνη. Εμείς αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο που δεν θα έχει ανάγκη τη φιλανθρωπία».

Πιστεύετε στην ένοπλη επαναστατική πάλη; «Εμείς αγωνιζόμαστε για την ειρήνη. Ειρήνη, όμως, δεν είναι η παύση του πολέμου με την επιβολή του θελήματος του ισχυρού. Τέτοια ειρήνη είναι χειρότερη από πόλεμο· γι’ αυτό ο Χριστός είπε: “Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν”. Πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον αυτού του κόσμου της αδικίας. Επανάσταση δεν σημαίνει αιματοκύλισμα, αλλά ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός. Γι’ αυτό σήμερα η δική μας “μάχαιρα”, το δικό μας όπλο είναι ο λόγος. Στο μέλλον, και για την προάσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης, στον πόλεμο για την οριστική εξάλειψη του πολέμου, ίσως να απαιτηθεί η χρήση βίας».

Δικαιούται ένας λαός να πάρει τα όπλα; «Ο ίδιος ο Χριστός χρησιμοποίησε βία εναντίον των εμπόρων στο ναό. Στην Εκκλησία δεν αναγιγνώσκεται η αρχή του 5ου κεφαλαίου από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπου γίνεται λόγος για την προάσπιση της κοινοκτημοσύνης στην πρώτη χριστιανική κοινότητα. Ο Ανανίας και η Σαπφείρα θανατώθηκαν γιατί δεν παρέδωσαν όλα όσα είχαν στην κοινότητα, αλλά κράτησαν τα μισά για τον εαυτό τους. Στο πρόσφατο παρελθόν, κληρικοί, όπως ο Δημήτρης Χολέβας και ο παπα-Ανυπόμονος, ζώστηκαν τα όπλα για τη λευτεριά, ενώ ακόμη και οι πλέον συντηρητικοί της Εκκλησίας με καμάρι μιλούν για τον Παπαφλέσσα και τον Διάκο. Κατά μεγίστη οικονομία, λοιπόν, και μόνο για την προάσπιση των κατακτήσεών του νομίζουμε ότι ο λαός δικαιούται να πάρει τα όπλα. Μέχρι τότε, όμως, ας αγωνιστούμε για το σημαντικότερο: για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι ταξική συνείδηση».

Ποια η γνώμη σας για τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας; «Η ζωή πολλών κληρικών μέσα στη χλιδή, για την οποία δικαίως αγανακτούν οι πιστοί, ουδόλως θίγεται απ’ αυτό το μέτρο. Οταν η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία, δεν επιτρέπεται να υπάρχουν ενδεείς. Για να ωφεληθεί ο λαός, η περιουσία της Εκκλησίας πρέπει να “εκκλησιαστικοποιηθεί” – κοινωνικοποιηθεί, δηλαδή σε όλους να ανήκει και όλοι να την απολαμβάνουμε. Οι κληρικοί να ασχοληθούν με τη διακονία του λόγου του Θεού και η διαχείριση της περιουσίας να γίνεται από αιρετούς εκπροσώπους του λαού, χωρίς προνόμια, άμεσα ελεγχόμενους και ανακλητούς από το λαό. Ο πλούτος να διαχυθεί παντού, να φθάσει σε όποιον έχει ανάγκη. Δεν μιλάμε για διανομή, αλλά για δυνατότητα πρόσβασης διά της κοινοκτημοσύνης στον κοινό πλούτο όλων. Σε μια εποχή που παιδεία και υγεία έγιναν εμπορεύματα, η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει, στο μέτρο του εφικτού, ως όαση παροχής δωρεάν παιδείας και υγείας για όλους όσοι έχουν ανάγκη, ανεξάρτητα από το θρήσκευμά τους».

Πώς είδατε τον περσινό Δεκέμβρη; «Για χρόνια στηλιτεύαμε τους νέους για την απάθεια και την αδιαφορία για τα κοινά. Τώρα που ο “ασθενής” μας άρχισε να αντιδρά σε ό,τι τον ενοχλεί, κάποιοι διαμαρτύρονται επειδή πάνω στην αφύπνιση προξένησε μερικές ζημιές που δεν έπρεπε. Εμείς, παρά τα παρατράγουδα, είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτή η αφύπνιση θα έχει τελικά θετικά αποτελέσματα. Οι σοβαρές αδυναμίες που παρουσιάστηκαν τον Δεκέμβρη κατέδειξαν ότι για να μετατραπεί η εξέγερση σε επαναστατική διαδικασία απαιτείται σαφής προσδιορισμός του στόχου. Επανάσταση για την επανάσταση είναι ανώφελη, αν όχι επιζήμια. Αν η εξέγερση του Δεκέμβρη είχε, με την παρουσία της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, προσλάβει ταξικό χαρακτήρα, είναι βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα αποκαλύπτονταν και θα αποβάλλονταν οι προβοκάτορες και η τεράστια αυτή ενέργεια των νέων θα μπορούσε να οδηγήσει σ’ ένα ελληνικό 1871».

Τελικά Θεός υπάρχει; Πώς επιτρέπει τόση αδικία; «Η γνώση της ύπαρξης ή όχι του Θεού δεν μπορεί να γίνει με λογικούς συνειρμούς· είναι απόρροια προσωπικής σχέσης. Και επειδή η πίστη είναι υπόθεση προσωπική, δεν μπορεί το κράτος να θρησκεύεται. Ο Χριστός σέβεται την ελευθερία μας· δεν ήρθε να μας επι- βάλει το θέλημά του, αλλά μας αφήνει ελεύθερους να τον ακολουθήσουμε ή όχι. Δεν είναι Αυτός αίτιος των δεινών μας, αλλά εμείς, που ακολουθούμε άλλο δρόμο, που επιτρέψαμε να γίνει η διδασκαλία Του θρησκεία και εργαλείο ποδηγέτησης των λαών.

»Ο Θεός μάς κάλεσε να άρουμε τα εμπόδια στα οποία προσκόπτει η ενότητα του κόσμου. Τέτοια εμπόδια είναι η ταξική κοινωνία, ο εθνικισμός, οι διακρίσεις ανάλογα με το φύλο, τη φυλή, τη θρησκεία. Η πάλη, λοιπόν, για την άρση αυτών των εμποδίων πρέπει να γίνει λόγος ύπαρξης για τον καθέναν που θέλει να λέγεται χριστιανός».

από enet.gr

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Joyeux Noel - Καλά Χριστούγεννα"

2009-12-23T17:03:00.003+02:00

Βιντέο της παρεμβασης στα διοδία ζευγολατίου που τραβηχτήκε απο το Αριστερό Σχήμα Αργολίδας.

2009-12-22T11:07:00.002+02:00

Ενημέρωση για το άνοιγμα των διοδίων Ζευγολατιού από τις «επιτροπές Ακρίβεια-Στοπ»

2009-12-20T16:15:00.003+02:00

Μετά το κάλεσμα του συντονιστικού των επιτροπών «Ακρίβεια-στοπ» για ταυτόχρονες πανελλαδικές κινητοποιήσεις στα διόδια των εθνικών οδών και άνοιγμα τους την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου και ώρα 12:00 πολλοί κάτοικοι ανταποκριθήκαν με αποτέλεσμα την ,συμβολική κατάληψη διοδίων για μερικές ώρες και την δωρεάν μετακίνηση των διερχομένων οδηγών σε πολλές περιοχές της Ελλάδας(Ελευσίνα, Μαλακάσα, Αφίδνες, κ.α.) παράλληλα μοιράστηκε και έντυπο υλικό στους διερχομένους οδηγούς που εξηγούσε τους λόγους των κινητοποιήσεων και καλούσε σε μαζική άρνηση πληρωμής διοδίων από εδώ και στο εξής. Η Συμμετοχή των κατοίκων της Κορινθίας στο κάλεσμα ήταν ισχυρή καταλαμβάνοντας συμβολικά τα Διόδια του Ζευγολατιού επιτρέποντας την ελεύθερη διέλευση των οδηγών και μοιράζοντας κείμενο το όποιο κατήγγειλε την απαράδεκτη παραχώρηση των δημόσιων δρόμων για οικονομική εκμετάλλευση σε εταιρίες, τα υψηλά για κόμιστρα τα οποία καταλήγουν στις τσέπες Ιδιωτών και την δολοφονική ανεπάρκεια προδιαγραφών της Ν.Ε.Ο. Κορίνθου-Πατρών με αποτέλεσμα τα πολλά σοβαρά τροχαία ατυχήματα .Οι οδηγοί εκδήλωσαν πολύ ζέστα την συμπαράσταση τους στους κατοίκους ενώ κοινή απαίτηση όλων ήταν να τελείωση η παράνομη εκμετάλλευση των δημοσίων δρόμων με παράλληλη αναβάθμιση τους .Η Ομάδα Copyleft στήριξε την κινητοποίηση και τα δικαία αιτήματα των επιτροπών με την δυναμική παρουσία των περισσότερων μελών της, ενώ στο τέλος όλοι δηλώσαν πως θα παρέμβουν δυναμικότερα στο άμεσο μέλλον για όλα τα προβλήματα ακρίβειας που χρεώνετε ο εργαζόμενος κόσμος.

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ ΖΕΥΓΟΛΑΤΙΟΥ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

2009-12-15T20:45:00.003+02:00

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 12/12 σε αίθουσα του κτιρίου Παπαστράτου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας σύσκεψη με θέμα τα διόδια. Στη σύσκεψη συμμετείχαν τα συντονιστικά όργανα της Πάτρας, της Βορείου Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Τραγάνας, της Πιερίας ,του Βόλου, Αγρινίου, Άρτας, μέλη των επιτροπών " ΑΚΡΙΒΕΙΑ STOP" από όλη την Ελλάδα και από την Πανθεσσαλική συντονιστική STAGE. Η συντονιστική αποφάσισε την πρώτη κοινή πανελλαδική κινητοποίηση και καλεί να ανοίξουμε την Κυριακή 20/12 και ώρα 12:00 το μεσημέρι όλα τα διόδια της χώρας. Επειδή πολύ καιρό τώρα το πρόβλημα δεν είναι μόνο των άλλων αλλά είναι και δικό μας,

-Καταγγέλουμε το απαράδεκτο ξεπούλημα των εθνικών δρόμων στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα
-Αντιδρούμε στα πανάκριβα διόδια που καλούμαστε να πληρώσουμε για έργα που δεν έχουν γίνει ακόμα και που αμφιβάλουμε αν θα γίνουν
-Διαμαρτυρόμαστε γιατί τόσα χρόνια πληρώνουμε διόδια για μια εθνική οδό καραμανιόλα
-Θλιβόμαστε για τα πάρα πολλά ατυχήματα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια που οφείλονται στην κακή ποιότητα του δρόμου, στις επικίνδυνες στροφές και στην μη ύπαρξη διαχωριστικού στις αντίθετες λωρίδες κατεύθυνσης
-Αρνούμαστε να πληρώνουμε διόδια για έναν δρόμο που δεν πληρεί καμία προδιαγραφή για να είναι Εθνική οδός.
-Απαιτούμε να καταργηθούν άμεσα όλα τα διόδια που πληρώνουμε
-Συντονίζουμε τον αγώνα μας με τον αγώνα άλλων περιοχών με το ίδιο πρόβλημα για ελεύθερους δρόμους χωρίς διόδια
-Καλούμε όλους και όλες να συμμετάσχουν στον αγώνα μας.
-Ανοίγουμε τις μπάρες στα διόδια του Ζευγολατιού την Κυριακή 20/12 στις 12:00 το μεσημέρι

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ COPYLEFT

2009-12-12T23:15:00.004+02:00

Με μια σχετική καθυστέρηση κυκλοφόρησε το νέο τεύχος, το οποίο διανέμεται, όπως πάντα, δωρεάν και χέρι με χέρι. Επίσης μπορείτε να το βρείτε και στα παρακάτω σημεία:

Κιάτο:

Στο stand μας στην αρχή του πεζόδρομου
στο Cafe Musica Es
Κόρινθος:
στο Cafe Fin

Σύντομα και σε περισσότερα σημεία, μείνετε ενήμεροι από το blog μας!
Επίσης θα ανέβει ολόκληρο και στο blog εντός των ημερών.

2009-12-12T02:34:00.003+02:00

«Εύχομαι να μείνω για πάντα 15, γιατί δεν θέλω να πάω παραπέρα, δεν θέλω να προχωρήσω και εσύ να μείνεις εκεί. Δεν το ήθελες αλλά για πάντα θα μείνεις στα 15...Κατάρα? Ίσως...Αλλά οι κατάρες φέρνουν και τιμωρίες, και οι τιμωρίες σαματά...Θα τα σπάσουν μικρέ...Θα τα κάψουν...Οι κραυγές τους θα περάσουν τα σύνορα. Μα τα δάκρυα? Τα δάκρυα θα παραμείνουν σαν ανεξίτηλα σημάδια στα μάτια και την ψυχή μας. Η ψυχή σου ο κόσμος, το αίμα σου τα δάκρυα μας, τα δάκρυα οι φωνές. Οι φωνές ...ο αγώνας.

6-12-08..

Ημέρα πόνου, ημέρα θλίψης, ήμερα επανάστασης για ένα αβέβαιο μέλλον, για την κρατική καταστολή, για σένα Αλέξη! Συνεχίζουμε Αλέξη...Κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε Δεκέμβρη ο αχός του γέλιου σου φτάνει στην οδό Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μας θυμίζει να ζούμε με αντίσταση και όχι να επιζούμε με συμβιβασμούς.

Καλό ταξίδι,

Αναπαύσου εν ειρήνη»

Το παρακάτω κείμενο υπάρχει τοιχοκολλημένο στην οδό Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στα Εξάρχεια, με την υπογραφή "mafron". Ο ευαίσθητος 15χρονος που το κόλλησε δεν νοιάστηκε να γράψει το πραγματικό του όνομα...Είναι και αυτός ένας από τους εξεγερμένους...Κομμάτι μιας γενιάς που λοιδορείται, ποδοπατείται, στερείται δικαιωμάτων, στιγματίζεται από τους «ώριμους» ως ανεύθυνη και απολίτιστη, αλλά παρ'όλα αυτά δεν σκύβει το κεφάλι της, αγωνίζεται για όσα της στέρησαν, αμφισβητεί, αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι ενεργό κομμάτι της κοινωνίας και ως τέτοιο δρα, προς δυσαρέσκεια όσων την θέλουν αποχαυνωμένη και άρα ευκολότερη προς χειραγώγηση...Ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Αλέξη η νεολαία είναι εδώ, δεν ξεχνά πως στο όνομα της εξουσίας χάθηκε μια ζωή και με τέτοια αφιερώματα φωνάζει με τον δικό της τρόπο στους ιθύνοντες αυτού του χάους που λέγεται κράτος, ότι θα την βρουν μπροστά τους σε όλες της αυθαιρεσίες, τις κλεψιές, τα Βατοπέδια του μέλλοντος, την κρατική βία, να διεκδικεί το αυτονόητο--μια ελεύθερη ζωή...

Β.Τ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

2009-12-11T12:42:00.005+02:00

Underground (1995)

Η πολυβραβευμένη και δημοφιλέστατη ταινία του Κουστουρίτσα γυρίστηκε αμέσως μετά τον Γιουγκοσλαβικό εμφύλιο και αποτελεί μία αναδρομή στην ιστορία της χώρας του από την Ναζιστική κατοχή (1945) έως τον εμφύλιο πόλεμο (1991).
Ο αγνός λαϊκός και έξω καρδιά επαναστάτης Πέταρ Πόπαρα (Λάζαρ Ριστοφσκι) ξεγελιέται από τον επίσης επαναστάτη – αλλά και ικανό γραφειοκράτη- Μάρκο Ντρέν (Μικι Μανόλοβιτς) και παραμένει σε ένα υπόγειο εργαστήριο για δεκαετίες. Εκεί πεπεισμένος ότι η Ναζιστική κατοχή συνεχίζεται , κατασκευάζει όπλα τα οποία δίνει στο φίλο του που όμως τα πουλάει και επωφελείται οικονομικά, τόσο από τα όπλα όσο και από την φήμη του Πέταρ που όλοι τον νομίζουν νεκρό. Η ταινία ακολουθεί έναν καταιγιστικό ρυθμό και πηγαίνει από την συγκίνηση στην δυνατή κωμωδία μέσα σε ένα πλάνο.
Πήρε βραβεία σε χώρες όπως η Αργεντινή, η Πολωνία , η Τσεχία , οι ΗΠΑ και στη Γαλλία όπου τιμήθηκε με το χρυσό φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών.
Η εκπληκτική μουσική του Γκόραν Μπρέγκοβιτς έντυσε την ταινία, της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος και έγινε μεγάλη επιτυχία και στη χώρα μας. Η ΤΑΙΝΙΑ ΘΑ ΠΡΟΒΛΗΘΕΙ 19:30 ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΑΤΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΙΑΤΟΥ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

2009-12-10T22:16:00.007+02:00

Με τέτοια "προστασία" τι να τους κάνεις τους κινδύνους??

2009-12-10T18:06:00.005+02:00

«ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 35 ΧΡΟΝΙΑ…»
«…κάναμε κάτι επιτέλους για το άσυλο!» φώναζε μετά την είσοδο δυνάμεων των ΜΑΤ στα Προπύλαια, ο προστάτης του πολίτη, υπουργός Χρυσοχοΐδης. 35 χρόνια μετά από τι; Μετά από την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο και τους νεκρούς από τη χούντα που επίσης «έλυσε» το πρόβλημα του ασύλου;
Σε ανατριχιαστικές δηλώσεις του το βράδυ της Δευτέρας, με ύφος συνταγματάρχη άλλου καθεστώτος, διαμήνυσε το τέλος της ανομίας που προκαλείται από την ύπαρξη του ασύλου και διακήρυξε την αρχή «της ησυχίας, της τάξης και της ασφάλειας». Μίλησε για «φασιστοειδή, ψευτο-ιδεολόγους», αυτοανακηρύχθηκε σε σωτήρα της δημοκρατίας, δίκασε τηλεοπτικά τους συλληφθέντες των επεισοδίων, κάλυψε απόλυτα την αστυνομική βία, ειρωνεύτηκε μαζί με τον Πρετεντέρη τον πολιτικό χώρο «Ρεσάλτο» αλλά και το Δημοτικό Συμβούλιο του δήμου Κερατσινίου που κατήγγειλε την αστυνομία αυθαιρεσία. Υποστήριξε το επικίνδυνο και αντισυνταγματικό δόγμα της προληπτικής καταστολής.
Οι μαζικές διαδηλώσεις διεκδίκησης, ενότητας και μνήμης, την Κυριακή και τη Δευτέρα, έδωσαν την καλύτερη απάντηση στο κλίμα φόβου που έσπειραν το ΠΑΣΟΚ και τα ΜΜΕ όλο το προηγούμενο διάστημα. Επιβεβαίωσαν ότι η γενιά μας δε στριμώχνεται στο μέλλον που της ετοιμάζουν, δεν ξεχνά τα αδιέξοδα που της δημιουργούν, δε διαπραγματεύεται την αξιοπρέπειά της. Υπενθύμισαν σε όλους ότι οι αιτίες για την εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη όχι μόνο παραμένουν, αλλά καθημερινά εντείνονται.
Η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τη χρεοκοπία της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ακολουθεί, επιλέγει τη «στρατηγική της έντασης». Προσπαθεί να αποπροσανατολίσει από τα μεγάλα προβλήματα. Να κρύψει κάτω από το χαλί το βαθύ ρήγμα που έφερε στην επιφάνεια ο Δεκέμβρης. Και παράλληλα, προσπαθεί να θωρακιστεί απέναντι στα μεγάλα κοινωνικά ξεσπάσματα που είναι βέβαιο πως θα έρθουν. Σ’ αυτό το πλαίσιο προσπαθεί να καταργήσει το άσυλο. Γιατί ξέρουν ότι το άσυλο, μας δίνει το δικαίωμα ν’ αγωνιζόμαστε.
Και δυστυχώς η κυβέρνηση βρήκε ανέλπιστο σύμμαχο στον αντιπρύτανη του ΕΚΠΑ, που έθεσε τα Προπύλαια ουσιαστικά εκτός ασύλου αλλά και σε «εκπαιδευτικούς» που χαιρέτισαν τις συλλήψεις έξω από το ΑΠΘ ή μέσα από το προαύλιο της Νομικής. Φαίνεται πως άρχισε να αποδίδει καρπούς η επιχείρηση διάσπασης του εκπαιδευτικού κινήματος και η ανατροπή της προοδευτικής μέχρι πρότινος ηγεσίας της ΠΟΣΔΕΠ.
Το επόμενο διάστημα θα δεχτούμε μια μεγάλη επικοινωνιακή, πολιτική και ιδεολογική επίθεση. Θα μας πουν πως το άσυλο δεν έχει λόγο να υπάρχει στις μέρες μας. Πως είναι ορμητήριο για καταστροφές και βανδαλισμούς. Θα βλέπουν παντού «εσωτερικούς εχθρούς». Εμείς ξέρουμε και αποδείχτηκε τον περασμένο Δεκέμβρη, πως το άσυλο είναι εργαλείο στα χέρια του κινήματος. Επιτρέπει τη μετατροπή των σχολών σε κέντρα αγώνα, τις συνδέει με την κοινωνία. Ο αγώνας για την υπεράσπιση του ασύλου, είναι αγώνας για το δικαίωμά μας να παλεύουμε για έναν καλύτερο κόσμο, για μια άλλη πολιτική για τη νεολαία. Να προετοιμαστούμε για να δώσουμε μια μεγάλη μάχη υπεράσπισής του, ενωτική, με διάρκεια, με αποφασιστικότητα. Δεν υποχωρούμε!
Κωνσαντίνος Λαμπράκης

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Stalker"

2009-12-09T14:57:00.002+02:00

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2009-ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ,ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!

2009-12-04T13:12:00.002+02:00

Το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου πέρυσι άναβαν κεράκια στη μνήμη του Αλέξανδρου. Φέτος ετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν από θέση εξουσίας την νεολαία που αγωνίζεται. Η ΝΔ πέρυσι έπνιγε στα χημικά και στο ξύλο τις διαδηλώσεις, αφού νωρίτερα η αστυνομική ασυδοσία έριχνε έναν 16χρονο νεκρό. Φέτος με τον νέο της αρχηγό θεωρεί ότι δεν είχε όσο αυστηρή στάση έπρεπε απέναντι στην οργή της νεολαίας. Το ΚΚΕ πέρυσι κατήγγειλε την εξέγερση και οραματίστηκε μια «πραγματική λαϊκή εξέγερση που δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι». Φέτος απέχει από τις διαδηλώσεις και κάνει «μέτωπο» με τον εαυτό του.
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΑΤΕΒΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΙΣ 6 ΚΑΙ 7 ΔΕΚΕΜΒΡΗ;

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ: Δεν ξεχνάμε ότι ένας 16χρονος σκοτώθηκε χωρίς λόγο. Δεν ξεχνάμε ότι το γεγονός δεν ήταν μεμονωμένο, αλλά κρίκος σε μια μεγάλη αλυσίδα. Δεν ξεχνάμε το κύμα οργής και αγανάκτησης, την κραυγή απελπισίας και απόγνωσης, την έκρηξη νεότερων και μεγαλύτερων. Δεν ξεχνάμε ότι αυτή την έκρηξη η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ πήγαν να την ταυτίσουν με τις σπασμένες βιτρίνες. Δεν ξεχνάμε το φόβο που προκαλέσαμε στο κατεστημένο σε όλη την Ευρώπη, όταν κατεβαίναμε κατά χιλιάδες στο δρόμο.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΆΡΝΗΣΗΣ: Ενός κόσμου κι ενός συστήματος γεμάτου σαπίλα και υποκρισία. Που τάχα ακούει τη νεολαία με συμπάθεια και κατανόηση. Που όμως την επόμενη μέρα μας ξαναφορτώνει τα προβλήματά του. Μας κάνει τη γενιά που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη. Είναι άρνηση των αδιεξόδων και της απόγνωσης. Άρνηση της επιβίωσης. Άρνηση του να ζεις για να δουλεύεις. Άρνηση του χρόνου που δεν είναι ελεύθερος. Άρνηση των χώρων που εμπορευματοποιούνται. Άρνηση της ζωής που είναι βουλιαγμένη στο νάρκωμα, στην κατανάλωση, στην αδιαφορία και στην απομόνωση.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΟΤΗΤΑΣ: Ο Δεκέμβρης πέρυσι μας ένωσε όλους. Μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενους, νέους και μεγαλύτερους, από διαφορετικές περιοχές και κοινωνίες. Μας ένωσε σε ένα ποτάμι οργής και αγανάκτησης για την ευκολία με την οποία αφαιρείται μια ζωή. Ένωσε πολύ διαφορετικό κόσμο, με διαφορετικά προβλήματα που όμως είδαμε μια κοινή αιτία: Ότι πυροβολούν τη γενιά μας με αδιέξοδα. Ότι έχουμε απέναντί μας μια εξουσία κι ένα κράτος που μοιράζει σφαίρες στη νεολαία και δισεκατομμύρια στις τράπεζες. Ο δρόμος είναι στην ενότητά μας, όχι στον κατακερματισμό μας.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: Γιατί έχουμε ανάγκη ένα ισχυρό, μαχητικό ρεύμα της αριστεράς στην κοινωνία που να δίνει αγώνες και μάχες καθημερινά. Να συγκροτεί ένα ρεύμα αλλαγής παντού. Δίπλα και μέσα στην νεολαία που πνίγεται από τα αδιέξοδα του συστήματος, δίπλα και μέσα στον εργαζόμενο κόσμο που πληρώνει ακριβά την κρίση, δίπλα και μέσα στους «συνηθισμένους ανθρώπους». Αυτή είναι η ταυτότητα και η φυσιογνωμία μιας σύγχρονης, χρήσιμης και ζωντανής αριστεράς.

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ: Ακόμη κι αν μας λένε ότι δεν ξέρουμε τι θέλουμε, ξέρουμε τι δεν θέλουμε. Και μπορούμε σιγά σιγά, να κατακτάμε μια νέα γνώση και νέα συνείδηση. Αυτή η γενιά, ακόμη κι αν δεν το συνειδητοποιεί, φωνάζει ότι τέλειωσε μια ολόκληρη εποχή. Στην αρχή με τυχαίες εκρήξεις ενάντια στο σύστημα, αλλά στη συνέχεια με συλλογικότητα και με οργάνωση. Για μια νεολαία, ούτε απολίτικη, αλλά ούτε φυλακισμένη στα όρια του παρελθόντος. Μπορούμε να φτιάξουμε μια νέα συνείδηση που να ανταποκρίνεται στη νέα εποχή.
Κ.Λ.

Απόπειρα κατάληψης της ΑΣΟΕΕ από τα ΜΑΤ:

2009-12-04T13:02:00.001+02:00

Οι εμπρηστικές προκλήσεις του κ. Χρυσοχοΐδη θα πέσουν στο κενό

Η πολιτική απόφαση του Υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» για κατάληψη της ΑΣΟΕΕ από τα ΜΑΤ (με το πρόσχημα της… γρίπης), η ρίψη χημικών και ο ανελέητος ξυλοδαρμός των φοιτητών που θέλησαν να μπουν στο Πανεπιστήμιό τους, αποκαλύπτει το επικίνδυνο σχέδιο της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ μπροστά στην πρώτη επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Είναι το ίδιο σχέδιο που την πρώτη μόλις βδομάδα της νέας κυβέρνησης έκανε τα Εξάρχεια κέντρο αστυνομικής αυθαιρεσίας και κατοχής. Το ίδιο σχέδιο που οδηγούσε στη ΓΑΔΑ ένα ολόκληρο μπλοκ με εκατοντάδες διαδηλωτές, μετά το τέλος της πορείας του Πολυτεχνείου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μπροστά στις διαδηλώσεις της 6ης και 7ης Δεκέμβρη, έχει αποφασίσει να «τελειώνει» με τις εκδηλώσεις μνήμης και διεκδίκησης της νεολαίας. Επιχειρεί να το πετύχει με ένα ενιαίο και συντονισμένο σχέδιο κλιμάκωσης της έντασης, της καταστολής, του φόβου, εκτρέποντας τη νεολαία από τη μαζική διεκδίκηση και τους μαζικούς αγώνες.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ολόκληρο το σύστημα εξουσίας θέλουν τη νεολαία στη γωνία, φοβισμένη και περιθωριοποιημένη. Όμως το σχέδιο τρομοκράτησης δεν θα περάσει.

Όλοι μαζικά και αγωνιστικά στις διαδηλώσεις της 6ης και 7ης Δεκέμβρη!

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Το πείραμα"

2009-12-01T19:39:00.003+02:00

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ κ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

2009-12-01T14:29:00.001+02:00

Δεν μπορώ να κατανοήσω, γιατί η εκκλησία, εμφανίζει δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πρόσωπα.
Το ένα γεμάτο αγάπη, σεβασμό προς κάθε διαφορετικότητα, αλληλεγγύη, προσφορά και κοινωνικό έργο και το άλλο γεμάτο διαχωριστικές γραμμές, προκαταλήψεις σε βάρος συνανθρώπων μας, φοβικές αντιδράσεις απέναντι στο διαφορετικό και θρησκευτικό φανατισμό.
Το κακό πρόσωπο της εκκλησίας, ατυχώς κατά την γνώμη μου εμφανίστηκε, με την εγκύκλιο του Μητροπολίτη κ. Διονύσιου εν όψη της έναρξη μαθημάτων των κατηχητικών σχολείων, που προτρέπει σε πνευματική αφύπνιση, επαγρύπνηση και ανάληψη δραστηριοτήτων τον κλήρο, για να προστατεύσει τα θρησκευτικά ιδεώδη του ποιμνίου του και κυρίως τον ευαίσθητο χώρο της νεολαίας που κινδυνεύει περισσότερο, λόγω της αλλοίωσης του πληθυσμού με την εισροή εις την χώρα μας αλλόπιστων δηλαδή μεταναστών, αλλοίωσης των ορθοδόξων κριτηρίων κλπ.
Υπήρξαν δικαιολογημένες αντιδράσεις από πολλούς, γιατί θεωρούν ότι ο ρόλος της εκκλησίας μπορεί και πρέπει να είναι διαφορετικός, γιατί θέλουν να βλέπουν το καλό πρόσωπο της εκκλησίας.

Είναι γνωστό, ότι η Εκκλησία της Ελλάδος έχει να επιδείξει ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό έργο. Με ευαισθησία, υποστηρίζει τις κοινωνικά αδύναμες ομάδες και συμβάλλει στη δημιουργία μιας νέας αντίληψης για τον ανθρωπισμό.
Ενδεικτικά παραδείγματα της κοινωνικής προσφοράς της Εκκλησίας, που πραγματικά δείχνουν σεβασμό σε κάθε διαφορετικότητα που έχει σχέση με θρησκευτικές, πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, είναι :
Η ανθρωπιστική βοήθεια που παρέδωσε, στους πυροπαθείς Έλληνες και μετανάστες (καταυλισμός των Κούρδων) του Δήμου Πεντέλης.
Η ανθρωπιστική βοήθεια με τρόφιμα, σε ανταπόκριση αιτήματος του Πολιτιστικού Κέντρου Κουρδιστάν, προς ενίσχυση του προσφυγικού καταυλισμού Λαυρίου.
Η ανθρωπιστική βοήθεια στους πρόσφυγες, οι οποίοι είχαν βρει προσωρινό καταφύγιο στην ακριτική Λέρο.
Το πολυπολιτισμικό σχολείο, με Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο που κατασκεύασε η “Αλληλεγγύη” της Εκκλησίας της Ελλάδος με τη συγχρηματοδότηση του Υπουργείου Εξωτερικών στο Χαλέπι της Συρίας.
Άλλωστε, για την υποστήριξη των μεταναστών, η “Αλληλεγγύη” της Εκκλησίας της Ελλάδος, διεκδίκησε βραβείο της κοινωνίας των πολιτών στη διάρκεια του παγκόσμιου φόρουμ για την μετανάστευση που έγινε στην Αθήνα την περασμένη εβδομάδα.

Είναι επίσης χρήσιμο για την κοινωνία μας, να γνωρίζουμε τις απόψεις φωτισμένων ιεραρχών, όπως του Αρχιεπίσκοπου Αλβανίας κ. Αναστάσιου, για το ρόλο της εκκλησίας και την στάση μας απέναντι στους μετανάστες και τους κοινωνικά αποκλεισμένους. Λέει λοιπόν :

«Η Εκκλησία έχει χρέος να αγωνίζεται για δικαιότερους κοινωνικούς θεσμούς, διορατικές ρυθμίσεις, περισσότερη αλληλεγγύη, γνησιότερη αγάπη.
Η θέση της Εκκλησίας, ως συνόλου και κάθε χριστιανού προσωπικά, είναι ο σεβασμός παντός ανθρωπίνου προσώπου, ανεξαρτήτως καταγωγής η γλώσσας, ιδιαιτέρως όταν βρίσκεται σε δοκιμασία και ανάγκη. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκουν αναμφισβήτητα οι μετανάστες και η Εκκλησία αυτό το πνεύμα καλλιεργεί και ενισχύει, στηλιτεύοντας τον ρατσισμό και συμβάλλοντας στην ομαλή ένταξή τους στην τοπική κοινωνία. Υπάρχουν, βεβαίως, και περιπτώσεις όπου ορισμένοι μετανάστες δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα. Αλλά από καμιά κοινωνική ομάδα δεν λείπουν τα αρνητικά παραδείγματα. Ας μη παραθεωρείται όμως το γεγονός ότι οι μετανάστες συνέβαλαν και στην ανάπτυξη της οικονομίας σε ανάγκες οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να καλυφθούν από εντοπίους.»

Προσυπογράφω και το εξαιρετικό άρθρο του Κορίνθιου- Κώστα Παππή για τους “μετανάστες και ρατσισμός” δημοσιευμένο στο blog του (costaspappis.blogspot.com), όπου αναφέρει μεταξύ άλλων :
«Το ζήτημα των μεταναστών δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει κανείς μόνο με το μυαλό ή μόνο με το συναίσθημα. Πρέπει να λειτουργήσει και η μνήμη. Μνήμη που αναφέρεται στους δικούς μας μετανάστες “νόμιμους” και “παράνομους”. Αυτή, να μην τη χάσουμε ποτέ, γιατί αλλιώς χάνουμε την ψυχή μας.»

O Σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ. Διονύσιος έχει πάρει πρωτοβουλίες στήριξης των κοινωνικά αδύναμων με την παροχή προς αυτούς “γευμάτων αγάπης”. Γι’ αυτό και το περιεχόμενο της επιστολής του που αναφέρεται στους μετανάστες τον αδικεί.
Πιστεύω ότι θα πάρει όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες ώστε, να μην καλλιεργηθεί ρατσιστική αντίληψη και συμπεριφορά προς συνανθρώπους μας ανεξαρτήτως θρησκεύματος, χρώματος και εθνικότητας.

Θεωρώ όμως, ότι οι σημερινές συνθήκες απαιτούν την ανάληψη μιας πλατιάς πρωτοβουλίας στην Κορινθία, από πολίτες, συλλογικότητες, τοπική αυτοδιοίκηση και εκκλησία, για έναν Φορέα υποστήριξης, εκπαίδευσης και ένταξης μεταναστών κατά τα πρότυπα του “ανοικτού σχολείου μεταναστών” που ήδη με μεγάλη επιτυχία λειτουργεί σε Αθήνα και Πειραιά. Η υποστήριξη και η συμμετοχή της εκκλησίας σε μια τέτοια πρωτοβουλία και προσπάθεια που πρέπει να ξεκινήσει άμεσα, πιστεύω ότι θα συμβάλλει στον ρόλο και το πρόσωπο της εκκλησίας που θέλουμε όλοι .

Λεωνίδας Φωτιάδης

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Hangover"

2009-11-24T18:11:00.002+02:00

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

2009-11-21T14:15:00.002+02:00

Πολυτεχνείο, 36 χρόνια μετά

2009-11-17T01:27:00.003+02:00

17 Νοέμβρη 1973...Ημερομηνία φτιαγμένη από αφοβία, ανιδιοτέλεια και αίμα...Εποχή που αυθεντικοί επαναστάτες κατάφεραν, σε έναν αγώνα αδελφικό και επίμονο, να ξυπνήσουν την ελληνική κοινωνία πό τον λήθαργο και να παρασύρουν χιλιάδες κόσμου στην μάχη κατά της χούντας, κατά του σκοταδιστικού μεσαίωνα που επέβαλαν οι συνταγματάρχες στην Ελλάδα. Η νεολαία ξεσηκώθηκε, έθεσε το αγαθό της ελευθερίας πάνω από εκείνο της ζωής και η αδίστακτη κρατική μηχανή απάντησε με τανκς και πυρά. Η δολοφονία των ηρώων του Πολυτεχνελιου όμως, αποτέλεσε και την αρχή του τέλους για την χούντα, αφού λίγο καιρό μετά η Ελλάδα επανάκτησε την δημοκρατία της. Πάντα ήταν δύσκολο να μιλήσει κανείς για το τι έγινε τότε... Ίσως γιατί η εξέγερση δεν χωράει μέσα σε λίγες γραμμές. Αυτό βέβαια δεν ισχύει για όσους βλέπουν την επέτειο του Πολυτεχνείου σαν μια ακόμη ευκαιρία για κομματικές δηλώσεις, τετριμμένου τύπου σχολικές εορτές και εκδηλώσεις, απογυμνωμένη από την πολιτική, αγωνιστική και ιστορική της διάσταση. Το νόημα της τότε εξέγερσης είναι πολύ μεγαλύτερο. 'Εχει να κάνει με τον αγώνα του ανθρώπου για την ελευθερία του, την ανυπακοή στην κρατική καταπίεση και την παράνομη εξουσία. Η θυσία λοιπόν των αγωινστών του Πολυτεχνείου δεν χωρά σε μουσεία και δεν πρέπει να απλοποιηθεί σε μια ακόμη εθνική επέτειο. Στόχος της ήταν μια ζωή χωρίς φόβο και συμβιβασμό, μια ζωή ελεύθερη.
Ωστόσο, παρ΄'ολο που σήμερα η δημοκρατία που με τόσο κόπο κατακτήθηκε τότε κλυδωνίζεται και αδυνατίζει, η πιο συνηθισμένη αντίδραση είναι ένα "δε βαριέσαι, έχουμε και δουλειές".Βλέπουμε την ελευθερία μας να συρρικνώνεται και το μόνο μας ενδιαφέρον είναι το πώς θα αποκτήσουμε περισσότερα από αυτά που έχουμε. Και δυστυχώς ο Ξυλούρης δεν ζει πλέον για να καταγγείλει ότι ξαναμπήκαν στην πόλη οι εχθροί, αλλά αυτή την φορά όχι με όπλο τους τα τανκς, αλλά την προπαγάνδα, την παραπληροφόρηση και την διάχυση της νωθρότητας ως δέουσας πολιτικής στάσης. Σήμερα λοιπόν, μπορέι να μην υπάρχουν Ε.Σ.Α. και λογοκρισία, αλλά η αστυνομική αυθαιρεσία χαίρει ατιμωρησίας, η καταστολή των διαδηλώσεων-διαμαρτυριών θεωρείται από μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δικαιολογημένη και η παρ'όλίγον καταπάτηση πανεπιστημιακού ασύλου περνά απαρατήρητη (άντρες των Μ.Α.Τ., στις 14-11-09 κάθονταν ανενόχλητοι στα σκαλιά της εισόδου του Παιδαγωγικού Αθηνών.) Οι κοινωνικές ανισότητες διαιωνίζονται , οι μετανάστες κατατρέχονται και αφήνονται στην μοίρα τους (η οποία τις περισσότερες φορές είναι η εξαθλίωση και το ξύλο από παρακρατικούς ακροδεξιούς), η καπιταλιστική λαίλαπα σαρώνει και τις τελευταίες αντοχές του ελληνικού λαού (και όχι μόνο) και το οργουελικό "Υπουργείο προστασίας του πολίτη" προχωρεί σε περισσότερη αστυνομοκρατία και συλλήψεις, ακόμη και αγωνιστών του Πολυτεχνείου (Παπαχρήστου) και δημοσιογράφων. Και η κατρακύλα δεν έχει τέλος. Στον συνδικαλισμό απαντούν με άνανδρες επιθέσεις με οξύ (περίπτωση Κ.Κούνεβα), η ακροδεξιά φιλοσοφία στους κόλπους της αστυνομίας σκοτώνει μετανάστες (περίπτωση του Μοχάμετ Καμράν Ατίφ που ξεψύχησε στο αστυνομικό τμήμα Νίκαιας μετά από ξυλοδαρμό) και ο φασισμός ντύνεται από το σύγχρονο life style με φρου φρου και αρώματα και σερβίρεται στον ελληνικό λαό μέσα από τις τηλεοράσεις. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι της νεολαίας αδιαφορεί και κλείνει τα αυτιά της στον κόσμο που ουρλιάζει γύρω της, ακόμη και όταν τα δικά της συμφέροντα θίγονται (ιδιωτικοποίηση πανεπιστημίου, παιδεία εμπόρευμα).
Ευτυχώς όμως ένα νόμισμα έχει πάντα δυο όψεις. Υπάρχει και ο΄κόσμος που αντιστέκεται, που παλεύει για ένα καλύτερο αύριο χωρίς ρατσισμό, οικονομικές κρίσεις,ιδιωτικά πανεπιστήμια, ανασφάλιστη εργασία, κοινωνική απομόνωση και φιλίες τύπου facebook. Υπάρχει και η νεολαία που διεκδικεί και αντιδρά, φωνάζει και εξοργίζεται, βγαίνει στους δρόμους, όταν η σαπίλα του συστήματος οδηγεί στον θάνατο ενός 15χρονου. Οι φοιτητές του '73 δεν πέθαναν για ένα λουλούδι μια φορά τον χρόνο και για μια κουτσή δημοκρατία, αλλά για να κάνουμε όλοι εμείς καθημερινότητα την διεκδίκηση μιας καλύτερης ζωής. Το αίτημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σήμερα είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρο και μια αριστερά που αρκείται στην ψηφοθηρία η στα συνθηματάκια δεν αρκεί. Αυτό που απαιτείται είναι η επικαιροποίηση του τότε αγώνα. Σεβασμός στην ιστορία δεν σημαίνει βάζω την εξέγερση του Πολυτεχνείου στο χρονοντούλαπο και την ξεχνάω εκεί. Σημαίνει πως επιλέγω ως τρόπο ζωής την αντίσταση και όχι την αποχαύνωση, κάτι που τιμά και δικαιώνει την τότε εξέγερση. Ή όπως θα έλεγαν και οι φίλοι μας οι Γάλλοι nous sommes le pouvoir!!

"ΜΙΚΡΟΣ ΤΥΜΒΟΣ" - Νικ. Βρεττάκος

Δίχως τουφέκι και σπαθί, με τον ήλιο στο μέτωπο
Υπήρξατε ήρωες και ποιητές μαζί
Είστε το ποίημα
Απλώνοντας το χέρι μου,
δεν φτάνει ως εκεί που ωραία λουλούδια τις μορφές σας
λιτανεύει ο αέρας της αρετής.
Ω παιδιά μου
μπροστά σ'αυτό το ποίημα μετράει μόνιο η σιωπή

Βασιλική Τσιφτσή

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ: "Ένας ελεύθερος κόσμος"

2009-11-17T01:19:00.004+02:00

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

ΠΡΟΒΟΛΗ 15/11 - "ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ"

2009-11-14T15:18:00.003+02:00

EΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ (1974)

Μία ταινία του Δημήτρη Μακρή η οποία αποτελείται από σκηνοθετημένα γυρίσματα στα οποία πήραν μέρος Έλληνες και Ιταλοί φοιτητές, καθώς και Έλληνες πολιτικοί εξόριστοι, στενοί του σκηνοθέτη συνεργάτες. Αποτελεί ένα μοναδικό ντοκουμέντο της κατάστασης που επικρατούσε, παρουσιάζοντας μέσα από έναν έξοχο συνδυασμό πραγματικών στοιχείων- ντοκουμέντων και κινηματογραφικού έργου. Η μουσική είναι του Μίκυ Θεοδωράκη. Η ελληνική αφήγηση είναι του Αλέξανδρου Παναγούλη και ιταλική του γερουσιαστή Ουμπέρτο Τερρατσίνι. Η ταινία είχε προσκληθεί επισήμως να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά τελικά η προβολή της απαγορεύτηκε για λόγους ανεξήγητους και μυστηριώδεις.

Η προβολή ξεκινάει στις 19.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου και η είσοδος είναι ελεύθερη. Πρόκειται για μια συνδιοργάνωση του Copyleft και της ομάδας Α/ΤΑΞΙΑ.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

2009-11-05T21:41:00.002+02:00

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 4/11

2009-11-01T23:50:00.003+02:00

Οι προβολές γι' αυτή την εβδομάδα συνεχίζονται με την κλασσική σατιρική ταινία του Stanley Kubrik, με το μοναδικό Peter Sellers να υποδύεται τρεις διαφορετικούς ρόλους...

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΑΤΟ

2009-10-31T12:39:00.003+02:00

Την Τρίτη 27 Οκτωβρίου η Δημοτική Αρχή Σικυωνίων με μπουλντόζες γκρέμισε τον καταυλισμό μεταναστών στην περιοχή Αγ. Νικόλαου. Στις προθέσεις τους είναι, σύμφωνα με δηλώσεις που έκαναν, οι καταστροφές καταυλισμών να συνεχιστούν, αλλά χωρίς να γίνεται σαφές ποια θα είναι η μοίρα των ανθρώπων που μένουν εκεί, μεταξύ των οποίων υπάρχουν και δεκάδες παιδιά. Ήταν ένα γεγονός που μας προβλημάτισε και άφησε ερωτηματικά.

Γνωρίζει η Δημοτική Αρχή πόσοι και ποιοι είναι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι;
Ποια θα είναι η τύχη όσων θα εκδιωχθούν από τα καταλύματα τους;
Είναι οι μετανάστες άνθρωποι και αν ναι, έχουν δικαιώματα;
Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο για το πρόβλημα των άστεγων μεταναστών στην περιοχή μας ή ήταν η συγκεκριμένη ενέργεια απλά ένα show εντυπωσιασμού;

Εκπροσωπώντας εφτά φορείς και ανένταχτους πολίτες υποστηρίζουμε ότι μόνο μία οργανωμένη μεταναστευτική πολιτική είναι λύση, που θα στρέφεται στην κατεύθυνση της επίλυσης των προβλημάτων της τοπικής κοινωνίας σε σχέση με τους φτωχούς μετανάστες, σεβόμενη όμως ταυτόχρονα τα ανθρώπινα δικαιώματα και δίνοντας ευκαιρίες αξιοπρεπούς διαβίωσης στους ανθρώπους αυτούς. Δηλώνουμε την απόφαση μας να πιέσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση κάθε αρμόδιο φορέα .

Ομάδα COPYLEFT
Σύλλογος Σικυωνίων Πολιτών
Α.Μ.Κ.Ε. Ροκ Συνάντηση Κιάτου
ΟΙΚΟΖΩΗ
ΟΙΚΟΣΥΛΚΟ
ΣΙκυώνια Περιβαλλοντική Πολιτιστική Εταιρεία
Ναυτικός Όμιλος Κιάτου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

2009-10-31T12:33:00.003+02:00

Η καταστροφή από συνεργεία του Δήμου μέρους καταυλισμού μεταναστών έδωσε αφορμή σε μια παρέα από ανώνυμους bloggers – κριτές των πάντων και σχολιαστές του διαδικτύου να ξεσπαθώσουν για άλλη μια φορά κατά του Copyleft, με σχόλια τα οποία περισσότερο αρμόζουν σε κουτσομπόλες της γειτονιάς, παρά σε σοβαρούς πολίτες που εκφράζουν την άποψή τους δημόσια.
Το κεντρικό πεδίο δράσης του Copyleft είναι η πραγματικότητα και όχι η εικονική πραγματικότητα του internet, μέσω του οποίου κάποιοι προσπαθούν να ανακαλύψουν ποιοι είμαστε και τι κάνουμε. Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα, η ομάδα έχει κάνει ήδη ενέργειες που απευθύνονται στους πιο αδύναμους της κοινωνίας μας, τις οποίες όσοι συμμετέχουν γνωρίζουν.
Ανάμεσα σε άλλες εμπαθείς δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο λοιπόν, διαβάσαμε και ότι «μετά τις επιδοτήσεις (του Δήμου) εξαφανίστηκαν». Δε σκοπεύουμε να απολογηθούμε, ούτε να ανοίξουμε διάλογο με ανώνυμες κατίνες του internet, καλούμε όμως οποιοδήποτε πολίτη ενδιαφέρεται για το θέμα να ψάξει και να μάθει ποιοι σύλλογοι επιδοτήθηκαν και με ποια ποσά.
Η οικονομική ανεξαρτησία είναι βασική και απαράβατη αρχή του Copyleft και όλες μας οι δραστηριότητες πληρώνονται από εμάς τους ίδιους. Αν είχαν μπει στον κόπο να διαβάσουν μια φορά το περιοδικό θα το ήξεραν. Από ‘κει και πέρα, έχουμε μάθει να μιλάμε με τα ονόματα και τα πρόσωπά μας φανερά σε όλους και είμαστε ανοιχτοί σε οποιαδήποτε καλοπροαίρετη κριτική από πολίτες. Οι συναντήσεις μας είναι ανοιχτές και οποιοσδήποτε θέλει να εκφράσει τη γνώμη του για την ομάδα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας είτε από κοντά κάθε Παρασκευή, είτε στο e-mail ή το blog μας.
Δεν περιμένουμε φυσικά αυτό να το κάνουν αυτοί που μας κατηγορούν κρυμμένοι πίσω από ένα πληκτρολόγιο, γιατί αυτό που τους ενοχλεί πραγματικά είναι η ύπαρξη του Copyleft. Γι’ αυτό και στάζουν χολή και επιτίθενται ύπουλα σε οποιαδήποτε κίνηση ολόκληρης της ομάδας ή μεμονωμένων μελών. Το Copyleft δε σκοπεύει να ασχοληθεί άλλο μαζί τους. Τα σημαντικά προβλήματα βρίσκονται αλλού και αυτά θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε, συμμαχώντας με οποιοδήποτε προοδευτικό και δημοκρατικό πολίτη το επιθυμεί.

ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ

2009-10-29T22:13:00.006+02:00

Οι προβολές της ομάδας Copyleft συνεχίζονται αυτή την Κυριακή με το "South Park". Η προβολή αρχίζει στις 7.30 μ.μ. με ελεύθερη είσοδο και μπαρ.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία κάνοντας κλικ εδώ

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι (Μπρεχτ)

2009-10-27T19:11:00.001+02:00

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, ρώτησε τον κ.Κ η κορούλα της οικονόμας του, θα φέρονταν τότε πιο καλά στα μικρά ψαράκια; Σίγουρα, αποκρίθηκε εκείνος. Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έχτιζαν για τα μικρά ψαράκια στη θάλασσα τεράστια κλουβιά και θα έβαζαν μέσα διάφορες τροφές, φυτά καθώς και ζωντανά. Θα φρόντιζαν τα κλουβιά να ‘χουν πάντα καθαρό νερό και γενικά θα τα εφοδίαζαν με διάφορες εγκαταστάσεις υγιείνης. Όταν λογουχάρη ένα ψαράκι τραυμάτιζε την ουρά του, οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο μην τυχόν και ψοφήσει πριν την ώρα του.

Έπειτα, για να μην μελαγχολούν τα ψαράκια, θα οργάνωναν κατά διαστήματα στη θάλασσα μεγάλες γιορτές, γιατί τα κεφάτα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα θλιμμένα. Τούτα τα μεγάλα κλουβιά θα είχαν βέβαια και τα σχολειά τους. Εκεί τα ψαράκια θα μάθαιναν να κολυμπάνε στο στόμα του καρχαρία. Θα έπρεπε λογουχάρη να μάθουν γεωγραφία, για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες, όταν αυτοί κάπου τεμπελιάζουν. Βέβαια, το σπουδαιότερο θα ήταν η ηθική διάπλαση των μικρών ψαριών.

Θα τους μάθαιναν ότι για ένα ψαράκι δεν υπάρχει μεγαλύτερη και ωραιότερη αρετή από το να θυσιάζεται πρόθυμα κι ότι τα ψαράκια θα έπρεπε να πιστεύουν τυφλά στους καρχαρίες, προπαντός όταν αυτοί τους λένε ότι θα φροντίσουν για ένα ωραίο μέλλον. Θα έδιναν στα ψαράκια να καταλάβουν πως αυτό το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε. Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται από κάθε λογής ταπεινές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις, κι αν τύχαινε κανένα από δαύτα να φανερώσει τέτοιες αδυναμίες, τα άλλα τα ψαράκια θα έπρεπε να τα αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες.

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν βέβαια αναμεταξύ τους και διάφορους πολέμους, για να κυριέψουν ξένα κλουβιά και ξένα ψαράκια. Στους πολέμους αυτούς ο κάθε καρχαρίας θα πολεμούσε με τα δικά του ψαράκια. Θα μάθαιναν τα ψαράκια ότι ανάμεσα σ’ αυτά και τα ψαράκια των άλλων καρχαριών υπάρχει τεράστια διαφορά. Τα ψαράκια θα τους έλεγαν, είναι ως γνωστό βουβά, σωπαίνουν ωστόσο σε όλότελα διαφορετικές γλώσσς, γι’ αυτό και είναι αδύνατο να καταλάβει το ένα τ’ άλλο. Σε κάθε ψαράκι που θα σκότωνε μερικά εχθρικά ψαράκια που σωπαίνουν σ’ άλλη γλώσσα, θα καρφίτσωναν κι από ‘να παράσημο από φύκι και θα του έδιναν τον τίτλο του ήρωα.

Αν βέβαια οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαν και τη δική τους τέχνη. Θα είχαν ωραίους πίνακες που θα παράσταιναν τα δόντια των καρχαριών με θαυμάσια χρώματα, και τα στόματά τους θα ήταν σαν τους κήπους της Βαβυλώνας, όπου μπορεί να κάνει κανείς τρελό σεργιάνι. Τα θέατρα στο βυθό θα έδειχναν πως ηρωικά ψαράκια με την μπάντα μπροστά θα ορμούσαν μαγεμένα και νανουρισμένα με τις πιο όμορφες σκέψεις στο στόμα των καρχαριών. Δε θα έλειπε βέβαια και η θρησκεία, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι. Αυτή θα δίδασσκε ότι τα ψάρια μονάχα στην κοιλιά των καρχαριών θα άρχιζαν να γεύονται την αληθινή ζωή.

Εξάλλου, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, όλα τα ψαράκια δε θα ήταν πια ίσα κι όμοια όπως συμβαίνει σήμερα. Μερικά από δαύτα θ’ αποχτούσαν αξιώματα και θα τα τοποθετούσαν πάνω από τα άλλα ψαράκια. Όσα μάλιστα είναι λίγο πιο μεγάλα θα είχαν το λεύτερο να τρώνε τα πιο μικρά. Αυτό θα ήταν άλλωστε ευχάριστο για τους καρχαρίες, γιατί έτσι εκείνοι δε θα χρειάζονταν πια παρά να καταπίνουν συχνότερα πιο μεγάλες μπουκιές. Και τα πιο μεγάλα ψαράκια, αυτά που θα είχαν τις ψηλές θέσεις, θα φρόντιζαν για την τάξη ανάμεσα στα ψαράκια και θα γίνονταν δάσκαλοι, αξιωματικοί και μηχανικοί στα ψαροκλουβιά. Κοντολογίς, μόνο αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαμε πολιτισμό στη θάλασσα…

ΟΙ ΒΡΑΔΙΕΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΞΑΝΑΡΧΙΖΟΥΝ!

2009-10-27T14:07:00.005+02:00

Οι Βραδιές Κινηματογράφου στο Πολιτιστικό Κέντρο ξαναρχίζουν και θα μας κρατήσουν συντροφιά τις Τετάρτες για δεύτερο, στη σειρά, χειμώνα. Την πρωτοβουλία για φέτος έχει αναλάβει ανεξάρτητη ομάδα, η οποία είναι ανοιχτή σε οποιονδήποτε θέλει να συμμετέχει.
Η διαδικασία επιλογής των ταινιών γίνεται από το κοινό που έρχεται στις προβολές. Συγκεντρώνονται προτάσεις και ανά τακτά χρονικά διαστήματα γίνεται ψηφοφορία για τις ταινίες που θα ακολουθήσουν.
Στο χώρο της προβολής λειτουργεί και μπαρ με δωρεάν ποτά, το οποίο βασίζεται στις οικειοθελείς προσφορές των φίλων που συμμετέχουν.
Η ταινία που επιλέχθηκε για αυτή τη βδομάδα είναι "Οι τελευταίες μέρες της Σόφι Σολ". Για περισσότερες λεπτομέρειες για την ταινία κάντε κλικ εδώ:

http://cine.gr/film.asp?id=707266

Η προβολή θα αρχίσει στις 9 και η είσοδος είναι ελεύθερη.

Δ.Η.